I SAB/Ol 3/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w przedmiocie ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z 23 lutego 2023 r., uzupełnionym pismem z 1 marca 2024 r., F. W. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w przedmiocie ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Olsztynie postanowieniem z 21 sierpnia 2023 r. uznało za uzasadnione jego ponaglenie w przedmiocie niezałatwienia w terminie przez Wójta Gminy [...] wniosku z 7 listopada 2022 r., zarządzając jednocześnie w pkt 3. postanowienia ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Zdaniem strony, Prezes SKO był zobowiązany do ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie i wydania postanowienia sygnalizacyjnego, czego nie dopełnił. W związku z powyższym skarżący wniósł o ukaranie organu karą porządkową. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Olsztynie wniosło o jej oddalenie, wskazując, że adresatem zarządzenia zawartego w pkt 3. postanowienia z 21 sierpnia 2023 r. był wójt Gminy [...], nie zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie. Jednocześnie organ przedłożył pismo z 22 marca 2024 r., którym w odpowiedzi na pismo strony z 12 stycznia 2024 r. poinformował, że obecnie przed organem nie jest prowadzone żadne postępowanie podatkowe dotyczące skarżącego, jak również poinformował stronę o ustaleniach Wójta Gminy [...] co do osoby winnej niezałatwienia sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Jak już wyżej wskazano, skarga na bezczynność jest dopuszczalna w przypadkach, gdy jej przedmiot mieści się w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone prawne formy działania administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi, co wynika z treści art. 3 § 3 p.p.s.a. (postanowienia NSA: z 4 września 2012 r., sygn. akt II GSK 1324/12; z 17 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1620/12 oraz z 7 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 737/10). Tym samym dopuszczalność skargi na bezczynność występuje, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Taka zaś sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika, że jej przedmiotem jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w podjęciu działań mających na celu ustalenie osób winnych niezałatwienia w terminie wniosku strony z 7 listopada 2022 r., tj. w zakresie pkt 3. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 21 sierpnia 2023 r., którym zobowiązano Wójta Gminy [...] do ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że obecnie nie prowadzi postępowania podatkowego dotyczącego skarżącego. Nie było też adresatem obowiązku zarządzonego w pkt 3. postanowienia z 21 sierpnia 2023 r. Ponadto poinformowano skarżącego o ustaleniach Wójta Gminy [...] co do osoby winnej niezałatwienia sprawy w terminie. W ocenie Sądu, przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Uznać bowiem należy, że w zakresie objętym treścią skargi strona nie może skutecznie domagać się wydania decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), postanowienia (art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 2 p.p.s.a.), jak również żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4-7 p.p.s.a. Brak jest też przepisów szczególnych dopuszczających kontrolę sądów administracyjnych w sprawach objętych przedmiotem skargi. Zatem zarzucana organowi bezczynność w zakresie ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie nie może być utożsamiana z bezczynnością organu administracji publicznej w sprawie podlegającej kognicji sądów administracyjnych zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd postanowił jak w sentencji.