I SAB/Ol 3/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na bezczynność Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego w zakresie wydania decyzji w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie postanawia odrzucić skargę Skarga G. Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: "skarżąca") dotyczy bezczynności Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego (dalej: "marszałek województwa") w wydaniu decyzji w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie. Z akt sprawy wynika, że wniesienie tej skargi poprzedziła następująca sekwencja zdarzeń: Pismem z 5 lutego 2026 r. Warmińsko-Mazurska Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Olsztynie, pełniąca funkcję Instytucji Pośredniczącej w zakresie zawierania umów o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021-2027, wezwała skarżącą do zwrotu środków pobranych w nadmiernej wysokości wypłaconych na podstawie wniosku o płatność. Skarżąca dokonała zwrotu kwoty wynikającej z powyższego wezwania, a następnie pismem z 9 marca 2026 r. skierowała do Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego (dalej: "zarząd województwa") za pośrednictwem marszałka województwa wezwanie do wydania decyzji w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie. Pismem z 17 marca 2026 r. zarząd województwa, pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej ww. Programem, poinformował skarżącą, że zgodnie z art. 207 ust. 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.; dalej: "u.f.p.") w przypadku uregulowania kwoty wynikającej z wezwania nie wydaje się decyzji w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie. Pismem z 30 marca 2026 r. skarżąca skierowała do zarządu województwa za pośrednictwem marszałka województwa ponaglenie, żądając niezwłocznego wydania decyzji w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie. Odpowiadając na to ponaglenie zarząd województwa w piśmie z 9 kwietnia 2026 r. podtrzymał stanowisko odnośnie do braku w tej sprawie podstaw prawnych do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu środków unijnych. W skardze wniesiono o zobowiązanie marszałka województwa do wydania decyzji w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie w terminie 14 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Podniesiono, że postępowanie w sprawie trwa od 6 listopada 2025 r. (data kontroli), dotychczas nie została wydana decyzja w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie, co uniemożliwia skarżącej skuteczną obronę swoich praw, w tym wniesienie odwołania od rozstrzygnięcia organu. W odpowiedzi na skargę marszałek województwa wniósł o jej odrzucenie, wywodząc, że nie jest organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie zwrotu środków unijnych, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie bowiem do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć zaś sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Do postępowania w sprawie zwrotu środków unijnych zastosowanie znajdują przepisy u.f.p., a w kwestiach nieuregulowanych w tej ustawie m.in. przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: "Kpa"), o czym stanowi art. 67 w zw. z art. 60 pkt 6 u.f.p. W tego rodzaju sprawach wobec braku regulacji szczególnej znajduje zatem zastosowanie również art. 37 Kpa przewidujący prawo strony do wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżąca nie skorzystała jednak z prawa do wniesienia ponaglenia na bezczynność marszałka województwa przed wniesieniem skargi w tym przedmiocie do tutejszego Sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem jedynie ponaglenie skierowane do zarządu województwa, na które organ ten udzielił odpowiedzi w piśmie z 9 kwietnia 2026 r. Pomimo skierowania tego ponaglenia za pośrednictwem marszałka województwa nie sposób przyjąć, aby jego przedmiotem była bezczynność tego właśnie organu. W treści ponaglenia skarżąca żądała bowiem wydania decyzji w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie, a właściwym do wydania tego rodzaju decyzji w świetle art. 207 ust. 9 u.f.p. jest zarząd województwa, pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej. Takim organem nie jest natomiast marszałek województwa, który po otrzymaniu wezwania dotyczącego wydania takiej decyzji zobowiązany był jedynie do jego przekazania organowi właściwemu w sprawie, co jak wynika z odpowiedzi zarządu województwa udzielonych skarżącej miało miejsce także w niniejszej sprawie. Wobec zaś nieskorzystania przez skarżącą z przysługującego jej prawa do wniesienia ponaglenia na bezczynność marszałka województwa, skarga wniesiona w niniejszej sprawie musi być uznana za przedwczesną, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.