I SAB/Ol 4/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lipca 2010 r. sprawy ze skargi "E." S.A. w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 19 maja 2010 r. ".E." S.A. w W. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na niewydaniu we właściwym terminie decyzji, w przedmiocie rozpatrzenia odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia "[...]" r. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2008. Skarżąca, zarzuciła w treści skargi wyżej wymienionemu organowi naruszenie art. 125, art. 139§1 i § 3 i art. 140§1 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie terminów do załatwienia sprawy. Podniosła, iż w dniu 29 stycznia 2010r. (data nadania) złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji i od tamtej pory nie otrzymała żadnego pisma w sprawie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania. Organ wskazał, iż na posiedzeniu w dniu "[...]"r. rozpoznał odwołanie, a w dniu "[...]"r. wydał decyzję uchylającą w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Wobec powyższego, zdaniem organu, nie zachodzi konieczność zobowiązania Kolegium do wydania w określonym terminie decyzji w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępnie podnieść należy, iż stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm. zwanej dalej ppsa), jak również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 art. 3 § 2 ustawy, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dotyczącej rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta P. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2008. Wskazać należy, iż w przypadku skargi na bezczynność kontrola Sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy. Zgodnie z art. 139 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2000 r., nr 8. poz. 60 ze zm.) dalej jako O.p. w związku z art.19 ust.1 ustawy z dnia12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (j.t.Dz.U. z 2001r. nr 79, poz.856 ze zm.), załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym winno nastąpić w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a w sprawie, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy, nie później niż w ciągu 3 miesięcy. Jeżeli sprawy nie można załatwić w ww. terminach organ podatkowy zobowiązany jest zawiadomić strony o tym fakcie, podać przyczyny zwłoki oraz wskazać nowy termin załatwienia sprawy ( art. 140 § 1 O.p.). Bezczynność organu podatkowego będzie miała zatem miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji. Przy czym zarówno w literaturze jak i judykaturze podkreśla się, iż dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10.09.2004 r. w spr. I SAB 287/03 LEX nr 156902, T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie administracyjne "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis" Warszawa 2004, s. 84). Zauważyć również należy, że z dniem doręczenia organowi skargi powstaje uprawnienie tego organu do dokonania autokontroli zaskarżonego działania lub bezczynności. W świetle przepisów postępowania sądowoadministracyjnego jest to jedyna możliwość podjęcia przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, w której wniesiono skargę do sądu. Uwzględnienie skargi na podstawie art. 54§3 p.p.s.a. odnosi się także do skargi na bezczynność organów w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a cyt. ustawy. Uwzględnienie w całości skargi na bezczynność w drodze autokontroli oznacza wydanie żądanego przez stronę aktu lub dokonanie żądanej czynności. Przyjąć przy tym należy, że organ administracji wydając akt lub dokonując czynności po wniesieniu skargi do sądu przyznaje , że pozostawał w bezczynności. Należy też mieć na względzie, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tzn. gdy przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W szczególności sprawa sądowaoadmnistracyjna przestaje istnieć na skutek uwzględnienia skargi w całości przez organ administracyjny w trybie autokontroli. Wydanie aktu administracyjnego lub podjęcie czynności po wniesieniu skargi na bezczynność oznacza, że sąd nie będzie już mógł uwzględnić skargi na zasadzie art. 149 p.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyniku aktywności organu po wniesieniu skargi przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w niniejszej sprawie jest bezczynność organu. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą na bezczynność, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. , zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wydanie stosownego orzeczenia przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, jest inną przyczyną bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przechodząc od tych ogólnych rozważań na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostaje w zwłoce w wydaniu decyzji w postępowaniu odwoławczym. Jak wynika z akt sprawy, Kolegium - jeszcze przed wniesieniem przez skarżącą skargi na bezczynność do sądu administracyjnego – rozpatrzyło odwołanie (w dniu "[...]"r.), ale dopiero w dniu "[...]"r., czyli po wniesieniu skargi, wydało decyzję uchylającą decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Zdaniem Sądu w świetle wyżej opisanych okoliczności rozpoznanie przedmiotowej skargi stało się bezprzedmiotowe. Skoro w przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzje, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie ustała bezczynności organu, co stwarza podstawę do umorzenia postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy (por. uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08) Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. W odniesieniu do zwrotu kosztów sądowych, orzeczonego w pkt 2 sentencji, należy wskazać, że umorzenie - jako bezprzedmiotowego - postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dotyczącej rozpatrzenia odwołania od opisanej wyżej decyzji Burmistrza Miasta P., wynikało z uznania, iż wydanie przez ten organ w dniu 7 czerwca 2010 r., a więc po wniesieniu skargi na jego bezczynność, decyzji - jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi, o którym mowa w art. 54§3 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54§3 ustawy skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania.