I SAB/Ol 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 31 maja 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji wymierzającej podatek od nieruchomości za 2012r. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 kwietnia 2013r. J.W. wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Burmistrza "[...]" (dalej: organ I instancji, Burmistrz) m.in. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji wymierzającej podatek od nieruchomości za 2012r. W uzasadnieniu skargi sprzeciwił się naliczaniu tego podatku w sytuacji uchylania wydawanych w tym zakresie decyzji wymiarowych. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o oddalenie skargi wskazując, że bezczynność organu nie miała miejsca. Organ podatkowy I instancji wszczął bowiem ww. postępowanie podatkowe i wystąpił do skarżącego w kwestii uregulowania spraw spadkowych po zmarłej małżonce, na okoliczność czego wydał postanowienie o wszczęciu z 15 kwietnia 2013r. Powyższe nastąpiło po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: organ II instancji, Kolegium, SKO) decyzji z "[...]"2013r. nr "[...]" o uchyleniu decyzji Burmistrza z "[...]" nr "[...]" wymierzającej podatek od nieruchomości za 2012r., i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz prowadzi postępowanie podatkowe w zakresie podatku od nieruchomości za 2012r. po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z "[...]"2013r. o uchyleniu jego decyzji z "[...]". SKO wydało decyzję z "[...]"2013r. w związku z wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia 10 stycznia 2013r. sygn. akt I SA/Ol 646/12 uchylającym poprzednią decyzję Kolegium w tym przedmiocie. Burmistrz działa na obecnym etapie sprawy jako organ pierwszej instancji i nie wydał jeszcze decyzji wymierzającej ww. podatek. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Według art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka ma miejsce w razie niewyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia przewidzianego ustawą w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm., zwanej dalej O.p.) załatwienie prawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej, zaś zgodnie z art. 141 § 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Natomiast według art. 141 § 2 O.p. organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie oznacza złożenie ponaglenia, o którym mowa w cytowanym art. 141 § 2 O.p. Takie ponaglenie nie zostało złożone, co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Złożenie skargi obarczonej powyższym uchybieniem stanowi podstawę do jej odrzucenia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.