I SAB/Ol 7/12

PostanowienieWSA w Olsztynie2012-12-19

Skład orzekający: Zofia Skrzynecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie braku rozpatrzenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skarbowego mieści się w kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Naczelnik Urzędu Skarbowego działający jako finansowy organ postępowania przygotowawczego nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a., dlatego sprawa dotycząca jego bezczynności nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ponadto, skarga podlega odrzuceniu z powodu nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Stan faktyczny
F.S. złożył 6 sierpnia 2012 r. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skarbowego do Naczelnika Urzędu Skarbowego, który nie rozpatrzył sprawy w terminie. Skarżący zarzucił bezczynność organowi i wnioskuje o rozpatrzenie sprawy. Organ wydał postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia, które zostało zatwierdzone przez Izbę Skarbową. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi pomimo wezwania sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego z powodu niedopuszczalności skargi oraz nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie braku rozpatrzenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skarbowego postanawia odrzucić skargę. . F.S. reprezentowana przez pełnomocnika W.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie braku rozpatrzenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skarbowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pomimo złożonego w dniu 6 sierpnia 2012r. zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, nieskomplikowanego charakteru sprawy i upływu miesiąca od wszczęcia postępowania Naczelnik nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia. Swoim postępowaniem Naczelnik Urzędu Skarbowego naruszył art. 139 § 1, art. 121 § 1 i art. 125 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując że pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. strona zawiadomiła Urząd Skarbowy o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skarbowego określonego w art. 62 §2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765, ze zm.), tj. wystawienia prawdopodobnie fikcyjnego paragonu o numerze "[...]" z dnia "[...]". Ponadto, w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skarbowego zwrócono się by w sprawie ustalono czy wystawca paragonu posiada dowód zakupu przedmiotowego okna od producenta, które sprzedane zostało na rzecz F.S. Zawiadamiający wniósł również o zabezpieczenie dokumentacji w Sądzie Rejonowym o sygn. akt: "[...]", gdzie znajduje się oryginał paragonu. Do pisma załączona została kopia paragonu "[...]" na podstawie zamówienia "[...]" z dnia "[...]" Urząd Skarbowy, w przedmiotowej sprawie działał na podstawie art.53 § 37 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego, jako finansowy organ postępowania przygotowawczego. W terminie 30 dni, zgodnie z art. 305 § 1 i 3 w zw. z art.307 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. (tekst .jedn. Dz.U z 1997 r., Nr 89, poz. 555 ze zm.) - Kodeks postępowania karnego, Urząd Skarbowy wydał w dniu "[...]", znak: "[...]" postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia, na podstawie art.17 § 1 pkt 1 k.p.k., które zostało zatwierdzone przez Izbę Skarbową w dniu "[...]". Pismem z dnia "[...]" na podstawie art.305 § 4 w/w ustawy w zw. z art.113 § 1 k.k.s., zgodnie z zarządzeniem Izby Skarbowej, powiadomiono zawiadamiającego o odmowie wszczęcia dochodzenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 listopada 2012 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi wraz ze wskazaniem, kim jest pełnomocnik w stosunku do skarżącej. W wezwaniu wskazano, kto może być pełnomocnikiem w świetle art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U.z 2012 r. Nr 270) zwanej dalej "p.p.s.a.". Powyższe wezwanie zostało doręczone 19 listopada 2012 r., a więc termin do usunięcia braków formalnych upływał z dniem 26 listopada 2012 r. Pomimo wezwania wskazany brak formalny nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie braku rozpatrzenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skarbowego. Stosownie do unormowania zawartego w art. 5 ust 6a pkt 1 ustawy z 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. nr 121, poz.1267 ze zm.) do zakresu działania urzędów skarbowych należy prowadzenie dochodzeń w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe. Natomiast w myśl art. 53 § 37 pkt 1 ustawy z 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (tekst jedn. Dz.U. z 2007 r. nr 111, poz. 765 ze zm.) finansowym organem postępowania przygotowawczego jest urząd skarbowy. W związku z powyższym wskazać należy, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w przedmiotowej sprawie występuje jako finansowy organ postępowania przygotowawczego, a nie jako organ administracji publicznej, dlatego niniejsza sprawa nie mieści się zakresie określonym w art. 3 § 2 lub § 3 p.p.s.a., wobec czego nie należy do kognicji sądu administracyjnego. W tym miejscu wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, a termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 26 listopada 2012 r. Pomimo wezwania wskazany brak formalny nie został usunięty. W związku z faktem, iż w skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna oraz jej braki formalne nie zostały uzupełnione na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z pkt 3 p.p.s.a , podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło