I SAB/Ol 7/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2018r., sygn. akt I SAB/Ol 7/17 stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, ale bez rażącego naruszenia prawa, w sprawie ze skargi T. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie III ww. wyroku wskazując, że kwota w nim zawarta nie odpowiada kwocie określonej w § 14 ust.1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej p.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Po myśli art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 (tj. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.), art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Wskazać również należy, że przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. regulują kwestie kosztów postępowania kasacyjnego. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego 5 lutego 2018r. wniósł zażalenie, którego przedmiotem były zasadniczo błędnie wyliczone koszty postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, z urzędu sprostował błąd rachunkowy zawarty w pkt III sentencji wyroku z dnia 16 stycznia 201 r. Wydanie przez Sąd ww. postanowienia czyniącego zadość pierwszemu z żądań zażalenia przesądziło o jego bezprzedmiotowości. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należało stwierdzić brak podstaw prawnych do wydania w tym zakresie orzeczenia w postanowieniu rozpoznającym zażalenie, skoro nie jest ono jednym z orzeczeń wskazanych w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1. Działu IV (art. 173 – 193 p.p.s.a.). Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V, Rozdział 1 tj. art. 199 – 210 p.p.s.a.), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I GZ 220/17 CBOIS). Z powyższych względów, działając na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.