I SO/Ol 3/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie - Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: uchylenia decyzji organu I instancji i określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. . postanawia : przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych Wnioskiem z dnia 29 marca 2010 r. skarżąca M. P. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Uzyskuje dochody z tytułu zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 717 zł brutto miesięcznie, mąż wnioskodawczyni nie uzyskuje dochodów. Skarżąca oświadczyła ponadto, iż nie posiada majątku. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż posiada zadłużenie, które uniemożliwia jej zaciągnięcie zobowiązań, z których mogłaby opłacić koszty sądowe. Na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, referendarz sądowy może zażądać od strony złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie z możliwości tej skorzystano i wystosowano do strony wezwanie z dnia 16.04.2010 r. W wezwaniu tym zwrócono się w terminie siedmiu dni o przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych takich jak: a) wyjaśnień o wysokości ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego wraz z odpisami dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych opłat za media, czynsz, spłatę ewentualnych kredytów i pożyczek itp., b) oświadczenia o tytule prawnym (ewentualnie wskazanie podstawy faktycznej) do zamieszkiwanego lokalu przy ul. J. w O. c) oświadczenia w zakresie wszelkich posiadanych nieruchomości jak i ruchomości w okresie od 01.01.2009r. do 29.03.2010r., d) oświadczenia czy J. P. jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy i posiada status osoby bezrobotnej, w przypadku odpowiedzi pozytywnej należy przedłożyć zaświadczenie potwierdzające ten fakt, e) odpisów wyciągów z wszystkich posiadanych rachunków i lokat bankowych za ostatnie 6 miesięcy, f) przedłożenie odpisu decyzji podatkowej organu II instancji oraz skargi do WSA na ww. decyzji. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca oświadczyła, iż ponosi wydatki w wysokości 450 zł na żywość oraz spłaca raty kredytu zaciągniętego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ok. 740 zł miesięcznie. Wyjaśniła, że różnica w wysokości uzyskiwanych dochodów a ponoszonymi wydatkami pokrywa siostra w ramach ustnej umowy pożyczki. Wskazała, że lokal, w którym zamieszkuje jest własnością syna. Syn skarżącej użycza jej bezpłatnie jeden pokój, w związku z czym nie ponoszą żadnych kosztów z tego tytułu. Do oświadczenia załączyła wyciągi z rachunku bankowego oraz kopie decyzji podatkowej organu II instancji oraz skargi do WSA. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Na mocy art. 243 §1 w związku z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. W przypadku prawa pomocy mamy do czynienia z pomocą budżetu Państwa osobom, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy są przy tym określone ogólnie, a więc uznaniu sądu pozostawił ustawodawca ocenę przedstawionych we wniosku okoliczności przemawiających, zdaniem strony, za rozstrzygnięciem korzystnym dla niego. Należy zauważyć, że ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że nie jest w stanie pokryć kosztów procesu we własnym zakresie. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to sprowadzać się powinna do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że sytuacja materialna i życiowa strony pozwala na uznanie, że spełnione zostały przesłanki do przyznania prawa pomocy wnioskodawczyni w żądanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Uzyskiwane dochody, brak majątku nie pozwalają na opłacenie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z tym, na postawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.