I SO/Ol 7/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy M. J. z wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta w sprawie określenia podatku od śr. transportu postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia 6 listopada 2003r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu wyjaśnia, że odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2003r. o odrzuceniu skargi doręczono mu w dniu 4 listopada 2003r. Kwestionuje prawidłowość doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu w dniu 3 lipca 2003r. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Wykonuje bowiem zawód kierowcy pojazdu ciężarowego i z tego powodu okres jego nieobecności w miejscu zamieszkania wynosi zazwyczaj około 1-2 tygodni bez przerwy. "Jako że w pierwszym tygodniu lipca 2003r. skarżący pozostawał w podróży, tym samym, nawet gdyby doręczono awizo do jego skrzynki pocztowej, nie mógłby odebrać wezwania w urzędzie pocztowym ". Podnosi, że gdyby prawidłowo list awizowano, zostałaby podjęta chociażby próba odebrania przesyłki przez domowników zamieszkałych ze skarżącym. Kwestionuje też prawidłowość łączenia w jednym piśmie wezwania do usunięcia braków skargi przez podanie wartości przedmiotu sporu oraz zobowiązania do obliczenia wpisu we własnym zakresie. Skarżący ma prawo nie znać zasad, jakie obowiązują przy obliczaniu wpisu od pism wnoszonych do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę –Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołana ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz 1270) w art. 87 § 1 i 2 stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustalenia przyczyny uchybienia terminu oraz, że w piśmie należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Sąd stwierdza na marginesie, że taka sama zasada obowiązywała poprzednio (art. 162 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art.59 ustawy o NSA). Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.2003r. został odebrany przez żonę wnioskodawcy w dniu 3 listopada 2003r. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany 7 listopada 2003r., zatem został zachowany termin, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy. W ocenie sądu skarżący jednak nie uprawdopodobnił braku winy w niepodjęciu przesyłki poleconej "[...]" zawierającej wezwanie do usunięcia braków skargi z dnia 3.06.03r. Samo twierdzenie, że wykonuje zawód kierowcy i przebywa często poza miejscem zamieszkania oraz, że w pierwszym tygodniu lipca pozostawał w podróży, bez podania jakichkolwiek dowodów potwierdzających tę okoliczność nie jest wystarczające do uznania, że nie ponosi winy w nieodebraniu wezwania do usunięcia braków skargi. Przesyłka ta złożona była na poczcie w okresie od 26.06.2003r. do 14.07.2003r. i dwukrotnie awizowana – 26.06 oraz 3.07.2003r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.