I SO/Ol 8/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. P. w przedmiocie ustalenia organu właściwego do rozpoznania sprawy o umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości postanawia odrzucić wniosek. W dniu 1 grudnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął, przekazany przez Wójta Gminy, wraz z aktami sprawy, wniosek W. P. o ustalenie organu właściwego do rozpoznania sprawy o umorzenie zaległych podatków od nieruchomości. Z akr sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 26 stycznia 2008r. W.P. wniósł o umorzenie zaległych podatków i należności za zużytą wodę. Postanowieniem z dnia "[...]" Wójt Gminy na podstawie art. 216 i art. 169 Ordynacji podatkowej wezwał stronę do uzupełnienia wniosku poprzez: ustalenie zakresu umorzenia zaległych podatków i wskazanie dowodów uzasadniających wniosek. Pismem z dnia 29.03.2008r. wnioskodawca w nawiązaniu do ww. postanowienia wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia wniosku z dnia 28.09.2007r. złożonego przez Wójta Gminy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia, czy wobec Wójta Gminy nie zachodzą przesłanki wyłączenia, wskazane w art. 24 § 3 k.p.a. w sprawie z wniosku W.P. z dnia 17.08.2005r. o udzielenie świadczeń pomocy społecznej. W ocenie strony rozstrzygnięcie SKO stanowi zagadnienie wstępne, mające istotne znaczenie w sprawie. Na wniosek strony, postanowieniem z dnia "[...]" Wójt Gminy zawiesił postępowanie w sprawie umorzenia zaległych podatków. Na powyższe postanowienie W.P. wniósł zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]" po rozpatrzeniu zażalenia, uchyliło postanowienie będące przedmiotem zażalenia i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia "[...]" Wójt Gminy ponownie wezwał W.P. do uzupełnienia wniosku poprzez : sprecyzowanie żądania i wskazanie dowodów uzasadniających to żądanie. Wobec bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego za uzupełnienie wniosku, postanowieniem z dnia "[...]" Organ podatkowy pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Pismem z dnia 11.10.2008r. W.P. zwrócił się ponownie o umorzenie zaległych podatków. W uzasadnieniu wniosku powołując się na treść art. 22 (właściwość organu), oraz decyzję z dnia "[...]" "[...]" wniósł o rozstrzygnięcie przez Sąd Administracyjny w Olsztynie "kto powinien prowadzić postępowanie". Jak wyjaśnił, występując z żądaniem ma na uwadze cyt: "że to Wójt wraz ze swoją gminną kliką okradł moją rodzinę, posiada wszelkie dowody w tej sprawie, następnie żąda jeszcze dowodów", również mając na uwadze że "ewentualne umorzenie nie będzie dalszym złodziejstwem na rzecz mieszkańców gminy i czy jest w/g prawa władny w sprawie". Wezwaniem z dnia 28.10.2008r. Wójt Gminy działając na podstawie art. 155 Ordynacji podatkowej, wezwał wnioskodawcę do wskazania i udokumentowania aktualnej sytuacji podatnika i jego rodziny w związku ze złożonym wnioskiem z dnia 11.10.2008r. Pismem z dnia 07 listopada 2008r. skierowanym do Wójta Gminy W.P. poinformował, iż podtrzymuje żądania wyrażone w piśmie z dnia 11.10.2008r. o ustalenie właściwości organu w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości. W ocenie wnioskodawcy żądanie składania dowodów w sprawie jest przedwczesne, gdyż Wójt Gminy nie jest organem właściwym do rozstrzygania sporów o właściwość. Zarzucając Organowi działanie niezgodne z prawem, ponaglił Wójta Gminy do nadania sprawie biegu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem sprawowana jest w trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego – wymienione enumeratywnie w art. 3 ust. 2 pkt 1 - 8 p.p.s.a. Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Według art. 13 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4 tej ustawy właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Podkreślić należy, że przepisy p.p.s.a. wskazują, że postępowanie sądowoadministracyjne jest inicjowane wniesieniem skargi przez podmiot, któremu przysługuje przymiot strony w postępowaniu sądowym (art. 50 i nast. p.p.s.a.) lub też złożeniem wniosku (art. 63 i 64 p.p.s.a.). Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Badając wniosek W.P., przekazany przez Wójta Gminy, sygnowany przez stronę jako spór o właściwość organu, pod kątem konieczności przekazania wniosku Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) Sąd doszedł do przekonania, że żądanie strony nie może być zakwalifikowane zarówno pod względem przedmiotowym jak i podmiotowym jako wniosek dotyczący rozstrzygnięcia sporu o właściwość organu, a zatem nie ma podstaw do przekazania sprawy temu Sądowi. Przede wszystkim stwierdzić należy, że sprawa w ramach której strona zgłosiła żądanie "ustalenia przez Sąd, kto powinien prowadzić postępowanie" jest sprawą podatkową. Nie toczy się więc według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego a przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.). Bezzasadne zatem było powołanie się strony na art. 22 k.p.a. i wywodzenie z treści § 3 tego przepisu uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygniecie sporu przez sąd administracyjny. W sprawie nie wystąpił żaden spór, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a. Z treści pisma z dnia 11.10.2008r. wynika, że W.P. w istocie kwestionuje kompetencje Wójta Gminy do rozpoznania wniosku o umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości z uwagi na swoje subiektywne przekonanie o braku rzetelności Organu podatkowego, niewątpliwie właściwego, w rozumieniu art. 13 § 1 pkt 1 w związku z art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej do rozstrzygnięcia, w drodze decyzji administracyjnej, tego rodzaju sprawy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosek o ustalenie organu właściwego do rozpoznania sprawy uznał za niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.