II SA 1064/03

WyrokWSA w Olsztynie2004-03-10

Skład orzekający: Zbigniew Ślusarczyk, Maria Matyja, Katarzyna Matczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kara pieniężna nałożona na przedsiębiorcę za wykonywanie transportu drogowego z niewypełnioną lub nieważną kartą opłaty drogowej jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Kara pieniężna nałożona na przedsiębiorcę za wykonywanie transportu drogowego z nieważną kartą opłaty drogowej jest zgodna z prawem, jeśli organ prawidłowo zastosował przepisy ustawy o transporcie drogowym i rozporządzenia wykonawczego. Nieważność karty wynika z jej nieprawidłowego wypełnienia w terminie 7 dni od wydania, co stanowi naruszenie obowiązków wynikających z przepisów ustawy.
Stan faktyczny
W trakcie kontroli samochodu ciężarowego należącego do przedsiębiorcy J. M. stwierdzono, że karta opłaty drogowej była niewypełniona i nieważna, ponieważ została wydana w dniu 2 października 2002 r., a powinna być wypełniona w terminie 7 dni od wydania. W związku z tym Komendant Miejski Policji nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w kwocie 4.000,00 zł. Po utrzymaniu decyzji przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, przedsiębiorca wniósł skargę do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia SO (del..) Maria Matyja ( sprawozdawca) Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2004 r., sprawy ze skargi J. M. "A" w M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]" Nr "[...]", W przedmiocie obciążenia karą pieniężną – - oddala skargę 2 II SA 1064/03 Uzasadnienie J.M. jest przedsiębiorcą działającym pod Firmą Eksport - Import "A" w M.. W zakresie prowadzonej działalności świadczy usługi w zakresie transportu drogowego. W dniu 12 grudnia 2002 dokonano kontroli samochodu ciężarowego marki W Nr rej. "[...]" z przyczepą Nr rej. "[...]" należącego do w/w przedsiębiorcy a kierowanego przez kierowcę T. B.. W wyniku tej kontroli stwierdzone zostało, że karta opłaty dobowej za przejazd po drogach krajowych nie miała wypełnionych wszystkich rubryk; kierowca wypełniał ją kiedy zauważył zmierzającego do pojazdu funkcjonariusza policji. Ponadto stwierdzono, że karta opłaty była nieważna bo wydano ją w dniu 2 października 2002 r. i zgodnie z obowiązującymi przepisami (§ 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14.12.2001 w sprawie uiszczania opłat przez przedsiębiorców za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150 poz. 1684 ze zm.) winna być wypełniona w terminie 7 dni od jej wydania. Za wykonywanie przewozu bez posiadania w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych Komendant Miejski Policji decyzją z dnia 16.12.2002 r. nałożył na przedsiębiorcę J. M. karę pieniężną w kwocie 4.000,00 zł. Od powyższej decyzji J.M. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji, w którym zarzucił, że jego kierowca w chwili kontroli posiadał ważną kartę opłaty drogowej. Karta ta miała wpisaną datę rozpoczęcia i zakończenia jazdy. Miała również wpisaną godzinę rozpoczęcia przewozu, ale ponieważ był on jeszcze wykonywany kierowca nie mógł zapisać godziny jego zakończenia. Zarzucając ponadto przekroczenie uprawnień przez funkcjonariusza policji dokonującego kontroli wniósł o uchylenie decyzji Komendanta Miejskiego Policji. Decyzją z dnia 12.02.2003 r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W dniu 18.03.2003 r. J.M. wywiódł od tej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji jako sprzecznej z obowiązującymi przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę - organ Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. W związku ze zmianą przepisów dotyczącą postępowania przed sądami administracyjnymi sprawa została przekazana do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, który rozpoznając sprawę w wyniku wniesionej skargi zważył: Sądy Administracyjne nie orzekają co do istoty sprawy stanowiącej przedmiot zaskarżonej decyzji, sprawuj ą jedynie kontrolę jej zgodności z prawem. Decyzją jest zgodna z prawem jeżeli odpowiada przepisom prawa materialnego i procesowego. Skarżący jest przedsiębiorcą, do którego mają zastosowanie określenia wskazane w art. 4 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125 póz. 1371 ze zm.). Zgodnie natomiast z art. 42 ust. l cyt. ustawy przedsiębiorcy wykonujący transport drogowy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz wykonujący przewozy na własne potrzeby są obowiązani do uiszczania opłat za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych. Rodzaj i stawki tych opłat określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14.12.2001 r. w sprawie uiszczenia przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych. Kierowca skarżącego w dacie kontroli tj. 12.12.2002 r. posiadał kartę opłaty drogowej dobową wydaną w dniu 2.10.2002 r., a więc już pod rządami powołanego rozporządzenia. Zgodnie z § 5 ust. 2 tegoż rozporządzenia karta opłaty drogowej dobowa winna być wypełniona w terminie 7 dni od jej wydania w sposób precyzyjnie określony ust. 3 i 4 cyt. § 5 rozporządzenia. Przepis art. 87 ust. l wyżej cyt. ustawy o transporcie drogowym enumeratywnie wymienia dokumenty jakie winien mieć kierowca pojazdu wykonujący transport drogowy czy przewóz na własne potrzeby. Jednym z tych dokumentów jest karta opłaty drogowej. W tym przypadku karta opłaty drogowej dobowej, którą kierowca pojazdu okazał kontrolującemu była nieważna. Została bowiem wydana w dniu 2.10.2002 r. i winna być wypełniona najpóźniej w dniu 9.10.2002 r. Zgodnie z treścią art. 92 ust. l pkt 6 ustawy o transporcie drogowym kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na własne potrzeby naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50,- do 15.000 zł. Organ, który wymierzył karę pieniężną skarżącemu był do tego uprawniony z mocy art. 93 ust. l w związku z art. 89 ust. l pkt l cyt. ustawy o transporcie drogowym, a przy jej wymierzeniu ani co do zasady ani co do wysokości nie naruszył wyżej powołanych przepisów prawa. W tej sytuacji stosownie do treści art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270) skarga podlega oddaleniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło