II SA 1965/02

. ;, .<1 Sygn. Akt 2 II SA 1965/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimierz Jarząbek Sędzia WSA Marzenna Glabas (sprawozdawca) Asesor WSA Irena Szczepkowska Protokolant Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2004 r., sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., Nr "[...]", w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami – - oddala skargę. W dniu 27 lutego 2002 r. Z. Z. zwrócił się do Prezydenta Miasta O. z wnioskiem o wymianę prawa jazdy kategorii B, C, D i E. Decyzją z dnia 20 marca 2002 r. nr "[...]" organ I instancji, na podstawie art. 140 ust. l pkt l ustawy Prawo o ruchu drogowym, cofnął wnioskodawcy uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii C, CE, D, DE prawa jazdy do czasu poprawy warunków zdrowia, uzasadniając to faktem, iż w przedłożonym przez niego orzeczeniu lekarskim został jedynie stwierdzony brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B. Zarzucając, iż decyzja ta bezpodstawnie pozbawia go nabytych uprawnień, Z. Z. wniósł od niej odwołanie. W oparciu o art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 18 kwietnia 2002 r. nr "[...]" uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 140 ust. l pkt l ustawy Prawo o ruchu drogowym, podstawą prowadzenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym jest uzyskanie orzeczenia lekarskiego, z którego treści wynikałoby istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Organ ten stwierdził, że niedopuszczalne jest domniemywania istnienia tych przeciwwskazań na podstawie przedłożonego przez stronę zaświadczenia lekarskiego. Ponadto organ odwoławczy wytknął organowi I instancji, iż ten pozbawił stronę możliwości uczestnictwa w dotyczącym jej postępowaniu, doręczając jednocześnie zawiadomienie o jego wszczęciu i wydaną w jego wyniku decyzję. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. Z. zarzucił, że postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami nie ma nic wspólnego z zainicjowaną przez niego procedurą wymiany dokumentu prawa jazdy. Stwierdził, że organy powołują się na nieaktualne zaświadczenie lekarskie z 1979 r. Podniósł, że przez 35 lat wykonywania zawodu kierowcy posiadał aktualne wyniki badań profilaktycznych przeprowadzonych przez lekarzy uprawnionych do badań kierowców zawodowych. Zakwestionował możliwość pozbawienia kwalifikacji do kierowania pojazdami oraz zmuszania do ponoszenia wydatków na badania lekarskie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późniejszymi zmianami ). Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może ją wzruszyć tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § l w zw. z art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/). W związku z tym zakresem kontroli i oceny Sądu w niniejszej sprawie objęte było badanie, czy, wydając zaskarżoną decyzję, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przekroczyło uprawnień zawartych w powołanym jako jej podstawa prawna art. 138 § 2 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami ). Przewidziany w tym przepisie sposób rozstrzygnięcia, polegający na uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, dopuszczalny jest wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Mając na uwadze zarzuty skarżącego, szczególnie istotne jest wykazanie zasadności prowadzenia na etapie wymiany dokumentu postępowania mogącego prowadzić do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W stanie prawnym obowiązującym w dacie wydawania decyzji przez organy administracji obu instancji problematykę wymiany prawa jazdy regulowało rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26 kwietnia 2000 r. w sprawie wymiany praw jazdy (Dz. U. Nr 39, poz. 459), wydane na podstawie delegacji zwartej w art. 150 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. Nr 98, poz.602 ze zm.). Na podstawie § 5 tego rozporządzenia, w zakresie zasad i trybu postępowania zastosowanie miało uregulowanie zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami ( Dz. U. Nr 150, poz. 1680 ). Przepis § 7 tegoż rozporządzenia nakłada na organ obowiązek przeprowadzenia weryfikacji dokumentów, w tym również orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, poprzez sprawdzenie zgodności danych z ujętymi w prowadzonej ewidencji kierowców danymi w zakresie m.in. orzeczeń lekarskich, jeżeli osoba posiada wcześniej wydane uprawnienie. W świetle tego przepisu, organ, który dysponował orzeczeniem o konieczności przeprowadzenia ponownych badań po okresie 5 lat i stwierdził, że innego zaświadczenia lekarskiego w aktach nie ma, a z prawa jazdy wynikało, że jest ono wydane bezterminowo, miał prawo przeprowadzić postępowania mającego na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami określonych kategorii. Postępowanie organu I instancji nie było zatem bezprzedmiotowe. Odrębną kwestię stanowi natomiast ocena poprawności przebiegu tego postępowania i decyzji wydanej w jego wyniku. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż cofnięcie uprawnień kategorii C, CE, D, DE nie znajdowało uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym. Orzeczenie lekarskie z dnia 28 lutego 2002r., na które powołał się w swym rozstrzygnięciu organ I instancji, stwierdzało bowiem jedynie brak przeciwwskazań zdrowotnych do posiadania prawa jazdy kategorii B, nie zaś istnienie tego rodzaju przeciwwskazań w zakresie pozostałych kategorii. Zaskarżona decyzja trafnie wskazuje również na uchybienie zasadzie czynnego udziału strony w postępowaniu ( art. 10 § l Kodeksu postępowania administracyjnego ), wynikające z zawiadomienia Z. Z. o wszczęciu postępowania w sprawie częściowego cofnięcia jego uprawnień w dniu doręczenia mu decyzji kończącej to postępowanie. Konkludując - organ odwoławczy wykazał konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i powtórnego przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego. Wobec braku w tym stanie rzeczy podstaw do kwestionowania zgodności jego decyzji z prawem, należało skargę jako nieuzasadnioną oddalić na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.