II SA 2997/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia SO (del.) Maria Matyja Asesor WSA Katarzyna Matczak (spr.) Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy z wniosku K. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie przyjęcia uprawy leśnej i nabycia prawa do ekwiwalentu za zalesienie gruntów rolnych i prowadzenie uprawy leśnej postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi Decyzją z dnia 9 kwietnia 2003r. Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § l pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło w całości decyzję Starosty dnia 29 stycznia 2003r. Nr "[...]" i odmówiło prowadzenia przez K. S. uprawy leśnej na działce nr 1/l w obrębie G., gm. M. Decyzję tę K. S. otrzymał w dniu 3 lipca 2003r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia przesyłki, którą odebrała żona T. S. W dniu 5 sierpnia 2003r. K. S. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do skutecznego wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 9 kwietnia 2003r. Wyjaśnił, że skarga do NSA została omyłkowo skierowana w dniu 31 lipca 2003r. do Kolegium, które potwierdziło jej wpływ w dniu l sierpnia 2003r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło skargę stronie skarżącej w dniu 5 sierpnia 2003r. z informacją, że należy ją skierować bezpośrednio do Sądu. Zdaniem skarżącego z uwagi na nieznaczne uchybienie terminu do wniesienia skargi zasadne jest jego przywrócenie. Podniesiono także, iż Kolegium winno samo przekazać skargę według właściwości do NSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zważyć należy, iż w myśl art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) na skutek reformy sądownictwa administracyjnego skargi wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Zgodnie z art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stosownie do przysługujących sądowi administracyjnemu kompetencji, Sąd kontroluje zaskarżone decyzje pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi w granicach danej sprawy - art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Bezsporne jest w sprawie to, że skarga - wbrew przepisowi art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), poprzednio art. 35 ust. l ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - wniesiona została do Sądu po upływie 30 - dniowego terminu ustanowionego w tym przepisie. Przywrócenie terminu wnioskowane przez stronę jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Przepis art. 86 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że , jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu". Kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiążę się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej - patrz postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 1998r. sygn. akt I SA/Gd 1194/97, niepublikowany, postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001 r. sygn. akt I SA 1735/00 niepublikowany. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Nie można uznać - na użytek tej sprawy - że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego, skoro w zaskarżonej decyzji znajdowało się pouczenie, z którego wynikał w sposób nie budzący wątpliwości tryb i termin wnoszenia skargi do sądu administracyjnego wraz z podanym adresem siedziby sądu. Podnoszone we wniosku przekonanie, iż skarga winna być przekazana przez Kolegium do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie według właściwości jest bezpodstawne, ponieważ stosowanie do art. 65 § l Kodeksu postępowania administracyjnego organ niewłaściwy ma obowiązek przekazania pisma według właściwości innemu organowi, natomiast brak jest takiego obowiązku w stosunku do pism kierowanych do innych podmiotów niż organy administracji publicznej, o których mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego. Nie może budzić żadnych wątpliwości okoliczność, że sąd administracyjny nie jest organem, o którym mowa w art. 65 § l Kpa. Z tego względu na podstawie art. 86 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.