II SA 3052/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia SO (del.) Maria Matyja Asesor WSA Beata Jezielska (sprawozdawca) Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2004 r. sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I) uchyla zaskarżone postanowienie; II) orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane do czasu uprawomocnienia się wyroku. 2 II SA 3052/03 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 lipca 2003r. Komendant Wojewódzki Policji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr "[...]" wydanego przez Komendanta Powiatowego Policji z dnia 27 maja 2003r. w przedmiocie zwolnienia R. J. z dniem 14 czerwca 2003r. ze stanowiska Naczelnika Sekcji Prewencji Komendy Powiatowej Policji w B. i mianowania go z dniem 15 czerwca 2003r. na stanowisko specjalisty Zespołu Dyżurnych Sekcji Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w B. W uzasadnieniu podano, iż przedmiotowy rozkaz został doręczony policjantowi w dniu 29 maja 2003r., lecz odmówił złożenia podpisu potwierdzającego doręczenie mu decyzji, co wynika z zapisu doręczającego rozkaz asystenta Zespołu Kadr i Szkolenia Komendy Powiatowej Policji w B. Podniesiono, iż R. J. złożył odwołanie od rozkazu datowane na dzień 2 lipca 2003r, w którym zarzucił iż decyzja nie została mu doręczona, a w związku z tym nie może się do niej ustosunkować. Podano, iż zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego pisma doręcza się za pokwitowaniem, a w przypadku gdy odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia jego doręczenia, doręczający sam stwierdza datę doręczenia decyzji stronie. Wskazano, iż w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 czerwca 2003r. a zatem odwołanie zostało wniesione po terminie, a odwołujący się nie wnosił o jego przywrócenie. Na powyższe postanowienie skargę wniósł R. J. Podał, iż dokonując analizy stanu konta bankowego stwierdził, iż obniżono mu dodatek służbowy, w związku z czym wysłał odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Wyjaśnił, iż w dniu 29 maja 2003r. udał się do Szpitala, gdzie przebywał do dnia 3 lipca 2003r. Zarzucił, iż w postanowieniu zawarto zapis stwierdzający doręczenie mu rozkazu personalnego, lecz on takiej decyzji dotychczas nie otrzymał. Ponadto podniósł, iż w zaskarżonym postanowieniu zawarte jest stwierdzenie o ustnym ogłoszeniu mu rozkazu, a przepisy ustawy o Policji takiej możliwości nie przewidują. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji wniósł o jej oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wyjaśnił, iż skarżący uprzednio wyraził zgodę na przeniesienie go na niższe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Stąd też pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie w niniejszej sprawie zapadło w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Podnieść należy, iż w myśl art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, jeżeli mogło to mieć wpływ na wynik sprawy. Przechodząc do oceny zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, iż zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania. Podnieść należy, iż stosownie do art. 7 i 77 § l Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zasady te obowiązują w trakcie całego postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż także przed wydaniem postanowienia w trybie art. 134 Kpa, stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania organ powinien podjąć wszelkie kroki celem wyjaśnienia wątpliwości co do tego, czy termin ten został faktycznie przekroczony. W niniejszej sprawie skarżący wnosząc odwołanie od rozkazu personalnego z dnia 27 maja 2003r. w sprawie odwołania ze stanowiska i mianowania go na inne stanowisko podniósł, iż decyzja w tej sprawie nie została mu doręczona, a o fakcie jej wydania dowiedział się pośrednio. Kwestię tę należało zatem wyjaśnić. Wskazać bowiem należy, iż przepisy art. 39-49 Kpa ściśle określają zasady doręczania pism stronom, a wszelkie odstępstwa w tym zakresie obciążają organ. Tylko bowiem prawidłowe doręczenie pisma stwarza domniemanie, iż dotarło ono do rąk adresata - w przeciwnym wypadku organ ma obowiązek przeprowadzenia w tym zakresie postępowania wyjaśniającego. Podnieść przy tym należy, iż art. 39 Kpa dopuszcza możliwość dokonywania doręczeń przez pracowników organu, jednakże zasadą jest iż odbywa się to za pokwitowaniem. Odstępstwa od tej zasady określone są w art. 46 § 2 i art. 47 Kpa, przy czym przepisy te reguluj ą także w sposób ścisły sposób postępowania w takich przypadkach. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2 Kpa jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu. Natomiast w przypadku gdy adresat odmawia przyjęcia pisma (art. 47 § l Kpa) pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy, a pismo takie włącza się do akt sprawy. Na znajdujących się w aktach sprawy dwóch egzemplarzach przedmiotowego rozkazu widnieje adnotacja: "dnia 29.05.2003r. policjant zapoznał się z Rp - odmówił złożenia podpisu". Może to nasuwać wątpliwości, czy odbierający pismo odmówił złożenia podpisu potwierdzającego odbiór pisma (jak podano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia), czy też w ogóle odmówił jego przyjęcia. Przy czym sformułowanie użyte przez osobę doręczającą może także sugerować, iż pismo to zostało mu jedynie okazane (skoro zapoznał się z jego treścią), co w ogóle nie czyni zadość powyższym wymogom odnośnie doręczeń. Przepisy Kpa wymagają jednoznacznych stwierdzeń w tym zakresie. Ponadto w myśl powołanych wyżej przepisów niezbędne jest wskazanie osoby, która odmówiła potwierdzenia odbioru pisma. Trudno zaś uznać, iż użycie ogólnikowego określenia "policjant" spełnia ten wymóg. W tych okolicznościach istniały uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości (a tym samym skuteczności) doręczenia decyzji skarżącemu, których organ nie wyjaśnił przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Wydaje się zresztą, iż takie wątpliwości powziął sam organ, skoro rozkaz personalny został następnie wysłany na adres skarżącego. W związku z tym przy ponownym rozpoznaniu organ winien także ustalić, które doręczenie było skuteczne, a tym samym od której daty należy liczyć bieg terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego względu na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. Sąd podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.