II SA 3086/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak- Sikora Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2004 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia "[...]" r. nr "[...]" r. w przedmiocie obniżenia dodatku za klasę specjalisty wojskowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Decyzją Dowódcy Jednostki Wojskowej "[...]" w B. z dnia 10 czerwca 2003 r. w sprawie dodatków stałych do uposażenia obniżono chor. sztab. H. S. (od dnia regulacji uposażeń nakazanych rozporządzeniem MON z dnia 21.02.2003 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 33, póz. 273), tj. od dnia l stycznia 2003 r.), dodatek za uzyskaną mistrzowską klasę specjalisty wojskowego z kwoty stanowiącej 18 % uposażenia bazowego do kwoty 139,51 zł stanowiącej różnicę między porównywalnymi uposażeniami. Dodatek ten, w myśl § 8 ust. 4 wymienionego rozporządzenia, ulegnie zmniejszeniu w miarę wzrostu uposażenia na nowym stanowisku służbowym aż do jego całkowitego wygaśnięcia. W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu H. S. zarzucił, iż nie uwzględniono jego praw nabytych, wynikających z wymienionych w odwołaniu dokumentów. Dowódca Jednostki Wojskowej "[...]" w E. decyzją Nr "[...]"z dnia 7 lipca 2003 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, że treść § 8 ust. 3 pkt 2 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, póz. 1005 z późn. zm.), wskazuje, iż przy jego redagowaniu uwzględniono zasadę zachowania praw nabytych i zachowano prawo do dodatku do czasu uzyskania przez żołnierza, odpowiedniego poziomu wynagrodzenia poprzez zrównanie go z wynagrodzeniem innych żołnierzy na tym samym stanowisku. W złożonej skardze, zatytułowanej odwołaniem, H. S. wywodzi, że jako kierownik kancelarii spełnia jeden z dwóch warunków, jakie występują w § 25 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. Powołując się na publikacje prasowe i tłumaczenie Dyrektora Departamentu Prawnego MON uważa, że został bezprawnie pozbawiony przyznanego mu na stałe dodatku klasowego specjalisty. W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej "[...]" w E. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.). Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, iż stosownie do art. 3 § l i art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu z innych przyczyn, niż wskazane w skardze. Na gruncie przedmiotowej sprawy konieczność eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji wynikła z naruszenia przez organ odwoławczy art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.). W świetle przepisu art. 104 Kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, którą rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Treść decyzji, czyli jej elementy składowe, są przedmiotem unormowania art. 107 Kpa. Stosownie do § l tego przepisu decyzja powinna zawierać m.in. powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne. Wymogi uzasadnienia decyzji zostały natomiast określone w § 3 tego przepisu. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji narusza dyspozycję tego przepisu. Zgodnie z § 25 ust. l pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia l O października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90 póz. 1005 z późn. zm.) chorążemu, podoficerowi zawodowemu albo żołnierzowi służby nadterminowej, który uzyskał klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji, przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości 18% uposażenia bazowego za uzyskanie mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej. Stosownie natomiast do § 8 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia żołnierz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, otrzymuje ten dodatek w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywanymi uposażeniami, jeżeli wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe nastąpiło wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w razie gdy nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki przysługują w dotychczasowej wysokości. Niezbędne dla zastosowania w sprawie cytowanego przepisu § 8 ust. 3 pkt 2 jest zatem bezsporne ustalenie m.in., że uzyskana przez skarżącego klasa kwalifikacyjna w specjalności wojskowej nie jest właściwa dla zajmowanego obecnie przez niego stanowiska służbowego, a pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym, po przeniesieniu na nowe stanowisko, skarżącemu nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej. Z "Wykazu stanowisk i zestawienia kryteriów kwalifikacyjnych wymaganych w specjalności wojskowej - "obsługa kancelarii" wynika, że odnośnie do chorążych i podoficerów specjalność wojskowa "obsługa kancelarii" oznaczona jest symbolami: 87-3-01 oraz 87-03-60, które wskazują korpus osobowy, grupę osobową i specjalność wojskową. Stanowisko "kierownik kancelarii" dla tych specjalności oznaczone jest jednym symbolem -0768, który określa kryteria kwalifikacyjne wymagane od żołnierzy zawodowych objętych kwalifikacją w specjalności "obsługa kancelarii" w grupie osobowej administracyjno- biurowej. Bezsporne jest, iż skarżący otrzymał na podstawie decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej "[...]" w B. dodatek za klasę specjalisty wojskowego w wysokości 18 % uposażenia bazowego. Nastąpiło to w związku z drugim potwierdzeniem (rozkaz dowódcy "[...]"), uzyskanej w dniu 8 grudnia 1994 r. rozkazem dowódcy nr "[...]", mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego w specjalności wojskowej 87-3-01. Do dnia 19 listopada 2001 r. skarżący pełnił obowiązki na stanowisku kierownika kancelarii, etat chorąży U-27, S W 87-3-01. Uzyskana i dwukrotnie potwierdzona mistrzowska klasa specjalisty wojskowego w 87-3-01 była zgodna ze specjalnością wymaganą na tym stanowisku. Skarżący, na skutek likwidacji dotychczas zajmowanego stanowiska, z dniem 20 listopada 2001 r. objął niższe stanowisko służbowe: kierownik kancelarii, etat podoficer zawodowy, "[...]" (wyciąg z rozkazu personalnego Nr "[...]", Dowódcy "[...]" Dywizji z dnia 12 czerwca 2001 r.). Sporne jest natomiast, czy posiadany przez skarżącego stopień specjalisty jest właściwy dla zajmowanego obecnie stanowiska służbowego, a w konsekwencji czy pobierany dotychczas dodatek nadal mu przysługuje. Skarżący wywodzi, iż mistrzowską klasę specjalisty w specjalności 0768 posiada na stałe, co uprawnia go do dodatku, o którym mowa w cytowanym § 25 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. Organy obu instancji twierdzą zaś, iż posiadana przez skarżącego klasa specjalisty wojskowego niewątpliwie była właściwa dla poprzednio zajmowanego stanowiska - kierownik kancelarii, etat chorąży "[...]", natomiast nie jest zgodna z wymaganą na nowym stanowisku - kierownik kancelarii, etat podoficer zawodowy, U-28, SW 87-3-60. W zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono jednakże, jakie argumenty przesądziły o uznaniu, że uzyskana przez skarżącego klasa kwalifikacyjna w specjalności wojskowej przestała być właściwa dla nowego stanowiska służbowego, a pobierany dotychczas dodatek, po przeniesieniu skarżącego na to stanowisko, już nie przysługuje. Organ nie wskazał na udowodnione fakty i dowody, na których się oparł, a które legły u podstaw tego twierdzenia. Ponadto w uzasadnieniu brak jest przytoczenia odpowiednich przepisów prawa i wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji w powyższym zakresie. Nie przesądzając zatem o prawidłowości stanowiska skarżącego co do merytorycznych zarzutów postawionych decyzji, stwierdzić należy, że wobec braku należytego uzasadnienia Sąd nie był w stanie ocenić legalności zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy dokona oceny zasadności kwestionowanej decyzji, przedstawi argumenty i przesłanki podjętej decyzji oraz rozpatrzy zarzuty skarżącego podniesione w odwołaniu i ustosunkuje się do nich w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 107 § 3 Kpa. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.