II SA 3977/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w osobie asesora WSA - Ireny Szczepkowskiej po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. w nie sprecyzowanym przedmiocie postanawia: skargę odrzucić. Skarżąca dwukrotnie była wzywana do sprecyzowania skargi z dnia 14 października 2004r. i wskazania na jaki dokładnie akt (decyzję, postanowienie), czynność lub bezczynność jakiego organu administracji publicznej wnosi skargę oraz wskazania organu, który akt ten wydał. Pismo Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2003 r. zostało doręczone skarżącej dnia 7 listopada 2003 r., natomiast pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 lutego 2004 r. skarżąca otrzymała 23 lutego 2004 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła braków, do których uzupełnienia była wzywana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 97 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 zezm.). Zgodnie z art. 57 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zwierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie zaś do art. 58 § l pkt 3 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem skarżąca, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie sprecyzowała skargi, a tym samym nie uzupełniła braków formalnych złożonej skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), skargę należało odrzucić.