II SA 4628/03

"' '-' WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Hanna Raszkowska Asesor WSA Irena Szczepkowska (Spr.) Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2004 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Decyzją Nr "[...]" z dnia 30 października 1987 r. wydaną z upoważnienia Naczelnika Miasta i Gminy P., na podstawie art. 84 ust. 6 ustawy z dnia l lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym, cofnięto S. K. prawo jazdy kategorii "[...]" wydane dnia 29 stycznia 1979 r. przez Urząd Miasta i Gminy P., do czasu zdania egzaminu. W uzasadnieniu tej decyzji organ podał, że S. K. cofnięto prawo jazdy na okres 13 miesięcy oraz, że nie zgłosił się na egzamin sprawdzający w dniu 19 sierpnia 1987 r. Decyzja ta została doręczona stronie dnia 3 listopada 1987 r. S. K. nie składał od niej odwołania skutkiem czego, po upływie 14 dni od dnia jej doręczenia stała się decyzją ostateczną. W dniu 27 stycznia 2003 r. S. K. wystąpił do Starosty P. z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie w zakończonej powyższą decyzją ostateczną z dnia 30 października 2003 r., na podstawie art. 145 § l pkt 5 kpa. W uzasadnieniu wniosku podał, że w 1988 r. zdał egzamin kontrolny z wynikiem pozytywnym i od tego czasu posiadał prawo jazdy nieprzerwanie do 13 grudnia 2002 r., kiedy to zostało mu ono odebrane w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w P. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2003 r. Starosta P., na podstawie art. 149 § l kpa, art. 150 § l kpa w zw. z 145 § l pkt 5 kpa wznowił, na wniosek S. K., postępowanie w sprawie zakończonej powyższą decyzją z dnia 30 października 1987 r. w przedmiocie cofnięcia S. K. prawa jazdy do czasu zdania egzaminu. Decyzją Nr "[...]" z dnia 13 czerwca 2003 r. Starosta P., na podstawie art. 150 i art. 151 § l pkt l kpa, odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 30 października 1987 r., wydanej z upoważnienia Naczelnika Miasta i Gminy przez kierownika Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta i Gminy w P. W uzasadnieniu organ I instancji podał, iż uchylenie przedmiotowej decyzji jest niezasadne, bowiem przytoczona przez stronę okoliczność, że poddał się egzaminowi sprawdzającemu ze skutkiem pozytywnym miała, według oświadczenia strony, miejsce między rokiem 1989 a 1990, a zatem po dacie wydania decyzji w przedmiocie cofnięcia wnioskodawcy prawa jazdy. Nie zaistniały zatem przesłanki przewidziane w art. 145 § l pkt 5 kpa skutkujące koniecznością uchylenia tej decyzji. Podniesiono nadto, iż w protokołach archiwalnych z egzaminów na prawa jazdy z lat 1988-1990 nie widnieje nazwisko S. K., a strona nie jest w stanie tego faktu udokumentować. Od decyzji tej S. K. złożył odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji oraz decyzji z dnia 30 października 1987 r. i stwierdzenie bezprawności zatrzymania mu pozwolenia na prowadzenie pojazdów mechanicznych. Według odwołującego się najważniejszym dokumentem stwierdzającym, że zdał egzamin, jest jego oświadczenie złożone w Wydziale Komunikacji i Transportu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania S. K., decyzją z dnia 25 września 2003 r. Nr "[...]" utrzymało w mocy decyzję Starosty P. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podzielono stanowisko organu I instancji, iż w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności, opisane w powołanym przez stronę jako podstawa do wznowienia postępowania, art. 145 § l pkt 5 kpa. Wskazano, iż przepis ten może mieć zastosowanie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istotne dla sprawy, są nowe. Drugą przesłanką jest istnienie "nowych okoliczności faktycznych", "nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest, że "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody", nie były znane organowi, który wydał decyzję. Organ odwoławczy stwierdził, iż okoliczność, na którą powołuje się S. K., a mianowicie, iż poddał się egzaminowi kontrolnemu na prawo jazdy pomiędzy rokiem 1988 a 1990 (fakt ten nie został potwierdzony w toku prowadzonego przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego) nie istniała w chwili wydania kwestionowanej przez stronę decyzji, która wydana została przed tym okresem, a mianowicie w dniu 30 października 1987 r. Niezależnie od przedstawionej wyżej argumentacji, organ wskazał, że negatywną przesłanką uniemożliwiającą uchylenie kwestionowanej decyzji z dnia 30 października 1987 r. jest upływ czasu od chwili doręczenia decyzji stronie. Wskazano, iż zgodnie z art. 146 § l kpa uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § l pkt l i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § l pkt 3-8 oraz art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Wskazano, iż w rozpatrywanej sprawie od chwili doręczenia S. K. decyzji Nr "[...]" z dnia 30 października 1987r. upłynęło ponad 15 lat. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, S. K. domagał się: uchylenia tej decyzji; wydania orzeczenia stwierdzającego, że Wydział Komunikacji Starostwa Powiatowego w P. zatrzymując mu prawo jazdy i nie wydając w tym przedmiocie postanowienia, naruszył prawo; orzeczenia, że nawet gdyby nie zdawał egzaminu kontrolnego to kara dodatkowa w postaci zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi orzeczona przez Kolegium do Spraw Wykroczeń przy Wojewodzie S. z dnia 18 grudnia 1984 r. nie podlegała wykonaniu na mocy art. 10 ust. l ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii (Dz.U. Nr 64, poz. 390); wydania orzeczenia o przedawnieniu wykonania decyzji z powodu przesłanek zaistniałych w art. 145 § l i 145a kpa. W uzasadnieniu skargi opisał między innymi okoliczności, w jakich zatrzymano mu prawo jazdy, które posiadał od 1979 r. Podniósł, iż wobec zdania stosownego egzaminu, nie zachodziła żadna przesłanka do zatrzymania mu prawa jazdy. Stwierdził, iż nie może ponosić konsekwencji bałaganu w dokumentach znajdujących się w posiadaniu organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Powyższa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organy pierwszej instancji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Przede wszystkim wskazać należy, iż wszelkie wywody i argumentacja przytoczone w skardze, dotyczące zatrzymania prawa jazdy, nie podlegają badaniu przez Sąd w niniejszym postępowaniu. Stosownie do przepisu art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd nie jest wprawdzie związany granicami skargi, jednakże związany jest przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że Sąd, w niniejszym postępowaniu, obowiązany jest ograniczyć się jedynie do oceny legalności /zgodności z prawem/ zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, które rozstrzygnęły jedną tylko kwestię, dotyczącą braku podstaw prawnych do uchylenia w trybie wznowieniowym decyzji ostatecznej Nr "[...]" z dnia 30 października 1987 r., wydanej z upoważnienia Naczelnika Miasta i Gminy P. w przedmiocie cofnięcia S. K. prawa jazdy do czasu zdania egzaminu. Natomiast złożony przez skarżącego wniosek o wymianę prawa jazdy Starosta P. obowiązany jest rozpatrzyć w zwykłym postępowaniu administracyjnym, które winno zakończyć się wydaniem w tym przedmiocie stosownej decyzji. Przypomnieć należy postępowanie wznowieniowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte na żądanie S. K., który powołując się na przesłankę z art. 145 § l pkt 5 kpa domagał się uchylenia decyzji ostatecznej Nr "[...]" z dnia 30 października 1987 r. wydanej z upoważnienia Naczelnika Miasta i Gminy P., na mocy której cofnięto mu prawo jazdy kategorii "[...]" wydane dnia 29 stycznia!979 r. przez Urząd Miasta i Gminy, do czasu zdania egzaminu. Swoje żądanie skarżący oparł na twierdzeniu, że w 1988 r. zdał egzamin kontrolny z wynikiem pozytywnym, co nie zostało odnotowane w jego aktach. Starosta P. działając w oparciu o art. 149 § l i § 2 kpa przeprowadził postępowanie co do przyczyn wznowienia określonych art. 145 § l pkt 5 kpa trafnie stwierdzając, iż okoliczność, na którą powołuje się strona winna istnieć w chwili wydania decyzji, a zatem najpóźniej w dniu 30 października 1987 r., gdyż jak wynika z art. 145 § l pkt 5 w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Słuszne jest także stanowisko zaprezentowane w decyzjach organów obu instancji, że przepis ten dotyczy wyłącznie takich okoliczności faktycznych, które istniały już w czasie wydania decyzji i jednocześnie okoliczności te nie były znane organowi w chwili ich orzekania. Wskazywana przez S. K. okoliczność, iż poddał się egzaminowi sprawdzającemu z wynikiem pozytywnym mogła mieć miejsce - jak wynika z jego oświadczenia - pomiędzy rokiem 1989 a 1990, zatem po dacie wydania decyzji z dnia 30 października 1987 r. w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy. Skoro organy orzekające w niniejszej sprawie wykazały, że przedmiotowa decyzja ostateczna z dnia 30 października 1987 r. nie była dotknięta kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną w art. 145 § l pkt 5 kpa, zasadnym było wydanie, w oparciu o art. 151 § l pkt l kpa, decyzji odmawiającej uchylenia tej decyzji. Skarżącemu wyjaśnić należy, iż sądy administracyjne, zgodnie z przysługującymi im kompetencjami, kontrolują zaskarżone decyzje pod kątem ich zgodności z prawem, nie wydają natomiast orzeczeń merytorycznych. Jeśli zatem Sąd stwierdzi, że zaskarżona decyzja narusza prawo materialne lub procesowe, w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia, uchylają. Bezzasadnym jest zatem żądanie strony wydania przez Sąd "orzeczenia przedawnienia wykonania decyzji", czy też wydania orzeczenia w oparciu o art. 10 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii (Dz. U. Nr 64, poz. 390). Podsumowując należy stwierdzić, iż skoro zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nie narusza prawa, w stopniu mający wpływ na wynik rozstrzygnięcia, skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).