II SA 4644/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w osobie asesora WSA - Ireny Szczepkowskiej po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. w nie sprecyzowanym przedmiocie postanawia: skargę odrzucić. II SA 4644/03 Uzasadnienie Skarżący wezwany został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pismem z dnia 10 lutego 2004 r., sygn. akt. "[...]" do sprecyzowania skargi - wniesionej dnia l O grudnia 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - poprzez wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, podanie jego daty i numeru. Pismo to zostało doręczone skarżącemu drogą pocztową - dnia 13 lutego 2004 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braków, do których uzupełnienia był wzywany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 97 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Zgodnie z art. 57 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zwierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie zaś do art. 58 § l pkt 3 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem skarżący, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie sprecyzował skargi, a tym samym nie uzupełnił braków formalnych. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), skargę należało odrzucić.