II SA/Ol 1002/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 września 2010r. sprawy ze skargi kasacyjnej J. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia "[...]" Sygn. akt "[...]" w sprawie ze skargi J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]" nr WINB "[...]" w przedmiocie rozbiórki części obiektu budowlanego – grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia "[...]" (sygn. akt II SA/Ol 1002/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. oddalił skargę J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]" w przedmiocie rozbiórki części obiektu budowlanego – grzywny w celu przymuszenia. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono stronie w dniu 7 stycznia 2010r. W dniu 2 lutego 2010r. do tut. Sądu wpłynęła sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna od wskazanego wyżej wyroku, w której strona skarżąca podała, iż przyczyną niewykonania rozbiórki jest brak środków obrotowych, spowodowany kryzysem ogólnoświatowym oraz błędną decyzją administracyjną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. Jednocześnie skarżący wniósł o przydzielenie mu adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia "[...]" (sygn. akt II SA/Ol 1002/09) Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w O. odmówił przyznania J. H. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia, lecz postanowieniem z dnia "[...]" (sygn. akt II SA/Ol 1002/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. sprzeciw ten odrzucił z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. Następnie postanowieniem z dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odmówił J.H. przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od wyżej wskazanego postanowienia Referendarza sądowego z dnia "[...]", a postanowieniem z dnia "[...]" (sygn. akt II OZ 757/10) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 175 § 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że zgodnie z § 2 tego artykułu, skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Stosownie zaś do art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 powoływanej ustawy stanowi brak nieusuwalny, uzasadniający jej odrzucenie. W przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym także o przymusie adwokacko-radcowskim. Jednak mimo stosownego pouczenia, skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście, nie będąc uprawnionym do dokonania tej czynności w rozumieniu art. 175 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak wyżej.