II SA/Ol 1003/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.U. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia przyznać A.U. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku z dnia 27 listopada 2007 r., złożonym na urzędowym formularzu, A.U. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". W jego uzasadnieniu podniósł, iż "[...]" jest osobą bezrobotną. Nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych, nie posiada również ani emerytury ani renty. Utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Źródłami jego dochodu są zasiłki okresowy i celowy w łącznej wysokości 300 zł miesięcznie. Do majątku skarżącego należy mieszkanie, które znajduje się w budynku "[...]" w znacznym stopniu wyeksploatowanym i nie remontowanym od nowości. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. Zauważyć należy, iż sytuacja finansowa skarżącego jest tak zła, że zmusza go do utrzymywania się w całości ze świadczeń z pomocy społecznej, których miesięczna wysokość wynosi zaledwie 300 zł. Skarżący nie posiada natomiast środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie kosztów postępowania sądowego. Mieszkanie, które stanowi jego jedyny majątek, służy bowiem zaspokojeniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych. Tym samym, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, bowiem w świetle przedstawionych okoliczności, poniesienie przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania nastąpiłoby z uszczerbkiem koniecznego dla niego utrzymania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.