II SA/Ol 1003/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 16 października 2017 r., w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych postanawia zawiesić postępowanie sądowe. W dniu 27 listopada 2017 r., "[...]" wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 16 października 2017 r. w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2018 r., Sąd wezwał skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, oświadczenia i ewentualnych dowodów potwierdzających okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie terminu oraz podanie daty, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Przesyłki zawierające odpis tego zarządzenia, kierowane na adres wskazany w skardze oraz adresy znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego, podane przez skarżącego, zostały zwrócone do Sądu z adnotacją: "zwrot nie podjęto w terminie" (vide: koperty z niepodjętymi przesyłkami - k. 10, 11, 13, 14, 15 akt sądowych). Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wskazanie złego adresu przez skarżącego uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, gdyż niewykonanie przez skarżącego zarządzenia uniemożliwia rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a w dalszej konsekwencji – rozpoznanie skargi. Przyjmując więc, że zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie wymieniona w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Natomiast zgodnie z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd umarza zawieszone postępowanie, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.