II SA/Ol 1014/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2015r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku M.L. z dnia 6 stycznia 2010 r. o zarejestrowanie jako osoby poszukującej pracy, Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] uznał z dniem 6 stycznia 2010 r. wnioskodawcę za osobę poszukującą pracy. W dniu 25 marca 2011 r. M.L. w Państwowym Urzędzie Pracy w E. (dalej jako: PUP) wniósł ustnie do protokołu żądania dotyczące: - zmiany decyzji przyznającej statusu poszukującego pracy poprzez przyznanie mu statusu osoby bezrobotnej z dniem wstrzymania wypłaty świadczenia rentowego, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.; - przyznania zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2011 r., - przywrócenia wszelkich terminów niezbędnych do złożenia oświadczeń w powyższych sprawach; - wydania skierowania do zatrudnienia na stanowisku kierowcy wskazanym w ofertach pracy na dzień 24 marca 2011 r. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] orzekł o odmowie uznania M.L. za osobę bezrobotną z dniem 1 stycznia 2011 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2011r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia [...]. Po rozpatrzeniu skargi M.L., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 520/11 uchylił decyzję Wojewody z dnia [...]. W motywach uzasadnienia wskazano, że skarżący w dniu 25 marca 2011 r. zwrócił się o zmianę decyzji przyznającej status osoby bezrobotnej z dniem wstrzymania wypłaty świadczenia rentowego, tj. z dniem 1 stycznia 2011 r., a status poszukującego pracy skarżący uzyskał z dniem 6 stycznia 2010 r. Według Sądu, mimo żądanej zmiany decyzji, której celem miało być uzyskanie przez skarżącego statusu bezrobotnego z datą wsteczną, czyli także na dzień złożenia ustnego podania, nie rozważono i nie wyjaśniono skarżącemu, czy zachodzi potrzeba weryfikacji istniejącej decyzji. Nie wzywano wnioskodawcy, aby wyjaśnił czy i w jakim konkretnym trybie domaga się zmiany decyzji przyznającej mu status poszukującego pracy. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że nabycie statusu osoby bezrobotnej i związanych z tym uprawnień może nastąpić najwcześniej z dniem rejestracji, która jest możliwa dopiero po złożeniu przez wnioskodawcę wymaganych dokumentów, w związku z tym nie jest możliwe przyznanie statusu bezrobotnego z datą wsteczną. Fakt ten nie uniemożliwiał jednak rozstrzygnięcia co do spełnienia przez stronę przesłanek na dzień wystąpienia z wnioskiem, na podstawie dokumentów przez nią przedłożonych. Podczas ponownego rozpoznania sprawy należy wyjaśnić zakres żądania strony oraz ustalić zakres postępowania wyjaśniającego niezbędnego do merytorycznego rozstrzygnięcia tj. załatwienia wniosku. Następnie należy ocenić materiał dowodowy oraz w oparciu o dokonane ustalenia doprowadzić do usunięcia stwierdzonych naruszeń prawa materialnego i procesowego. Po uchyleniu przez Wojewodę decyzją z dnia [...] decyzji organu I instancji z dnia [...] i przekazaniu sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia, w dniu 5 stycznia 2012 r. M.L. złożył dodatkowe wyjaśnienie, w którym potwierdził wniosek z dnia 25 marca 2011 r. o objęciu go statusem bezrobotnego i świadczeniem zasiłkowym z dniem 25 marca 2011 r. Dodał, że decyzję o zmianie statusu należy wydać w trybie zwykłym od dnia 25 marca 2011 r. Następnie postępowanie w sprawie zostało zawieszone z powodu toczącego się przed sądem powszechnym postępowania w sprawie ponownego ustalenia prawa do świadczenia rentowego M.L. Po podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego, PUP w E. pismem z dnia 18 lutego 2015 r. poinformował skarżącego, że istnieje możliwość nabycia przez niego statusu osoby bezrobotnej od dnia 25 marca 2011 r. oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 2 kwietnia 2011 r., jednakże pobrał on przysługujący mu 6-miesięczny zasiłek dla bezrobotnych, po ustaniu świadczenia rentowego, który przyznany został decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...]. W tej sytuacji po zmianie ww. decyzji, nastąpi tylko poprawienie kolejnych rejestracji zgodnie z wolą skarżącego. Urząd poprosił M.L. o wyrażenie pisemnej zgody na zmianę w trybie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) zwanej dalej: k.p.a.: - decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o pozbawieniu M.L. statusu poszukującego pracy z dniem 1 lipca 2011r.; - decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o uznaniu M.L. z dniem 1 lipca 2011 r. za osobę bezrobotną; - decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o przyznaniu M.L. prawa do zasiłku od dnia 9 lipca 2011 r.; - decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o utracie przez M.L. prawa do zasiłku od dnia 9 stycznia 2012 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania; - decyzji z dnia [...] poprzez zmianę statusu poszukującego pracy na status osoby bezrobotnej. Pouczono jednocześnie stronę, że jeżeli w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma nie wyrazi zgody na zmianę ww. decyzji administracyjnych, pozostaną one w obrocie prawnym w aktualnym stanie. W odpowiedzi na wskazane pismo organu M.L. złożył pisemne oświadczenie, w którym wyraził zgodę na zmianę na podstawie art. 155 k.p.a. decyzji nadającej mu status osoby poszukującej pracy. Ponadto oświadczył, że stanowisko w sprawie kolejnych okresów zajmie po ostatecznym zakończeniu postępowania dotyczącego tej sprawy. Dodał, że nieprzyznanie zasiłku za okres objęty tym postępowaniem narusza zasady prawa. Po raz kolejny rozpoznając sprawę Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] orzekł o: - odmowie zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] przyznającej M.L. status poszukującego pracy poprzez przyznanie mu statusu osoby bezrobotnej z dniem wstrzymania wypłaty świadczenia rentowego, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.; - o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania M.L. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2011 r.; - o odmowie uznania M.L. za bezrobotnego od dnia 25 marca 2011 r. oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku; - o odmowie uznania M.L. za bezrobotnego od dnia 11 marca 2011 r. oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 149 ze zm.) zwanej dalej: ustawą o promocji zatrudnienia. Od decyzji tej M.L. wniósł odwołanie wskazując, że decyzja jest sprzeczna z prawem i stanowi przykład wadliwej wykładni przepisów prawa. Wniósł o jej zmianę i nadanie statusu osoby bezrobotnej z dniem 13 marca 2011 r., a najdalej z dniem 25 marca 2011 r. Po rozpoznaniu odwołania strony, Wojewoda decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach uzasadnienia organ wyjaśnił, że nie ma możliwości zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] zgodnie z żądaniem skarżącego zawartym we wniosku z dnia 25 marca 2011 r., którego celem było uzyskanie statusu bezrobotnego z prawem do zasiłku z datą wsteczną, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r. Art. 155 k.p.a. pozwala organowi administracji publicznej uchylić lub zmienić swoją ostateczną decyzję, na mocy której strona nabyła prawo, jeżeli uzyska na taką czynność zgodę strony, a odpowiednie przepisy szczególne nie będą się sprzeciwiać takiemu uchyleniu lub zmianie. Zmiana decyzji we wspomnianym trybie obwarowana jest określonymi warunkami, co powoduje, że nie zawsze można z niej skorzystać. Nie zaistniały również przesłanki określone w art. 145 k.p.a., a także nie było podstaw do zastosowania art. 163 k.p.a. Organ wskazał, że skarżący wykonywał, w okresie zarejestrowania jako osoba poszukująca pracy, pracę na podstawie umowy zlecenia na rzecz firmy A w okresie [...] grudnia 2010r. - [...] marca 2011 r., co wynika z zaświadczenia ZUS oddział w E z dnia 26 sierpnia 2011r. potwierdzającego zgłoszenie skarżącego do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych z tytułu wykonywania umowy zlecenia. Informacja Narodowego Funduszu Zdrowia Oddział w O. Delegatury w E. (pismo z dnia 17 stycznia 2012 r.) również potwierdziła fakt wykonywania pracy w ramach umowy zlecenia. Wobec wyżej ustalonych okoliczności wyjaśniono, ze rejestracja w urzędzie pracy najwcześniej mogła nastąpić w dniu, w którym osoba zainteresowana osobiście stawi się w urzędzie pracy i dokona czynności wskazanych w art. 33 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia oraz § 3 i 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz.U. Nr 262, poz. 2607 ze zm.) zwanego dalej: rozporządzeniem z dnia 26 listopada 2004 r. Jeżeli zatem osoba posiadająca status poszukującej pracy wyrazi wolę zmiany swojego statusu z poszukującego pracy na bezrobotnego, składając w tym przedmiocie ustne podanie do protokołu w dniu 25 marca 2011 r., to niemożliwym jest przyznanie jej statusu bezrobotnego z określoną we wniosku datą wsteczną tj. z dniem 1 stycznia 2011 r. Obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości przyznawania statusu osoby bezrobotnej z datą wcześniejszą od tej, w której osoba zainteresowana wyraziła taką wolę i dokonała czynności, o których mowa w art. 33 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia oraz § 3 i 4 ww. rozporządzenia dnia 26 listopada 2004 r. Rejestracja osoby bezrobotnej może nastąpić najwcześniej z dniem złożenia wniosku w przedmiocie zarejestrowania się w urzędzie pracy. Zgodnie zaś z art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, a za takiego skarżący nie został uznany. W tej sytuacji złożone w dniu 25 marca 2011 r. podanie skarżącego o zmianę statusu poszukującego pracy na osobę bezrobotną oraz przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2011r. nie mogło zostać uwzględnione. Odnośnie żądania przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2011 r. organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, a skarżący nie został uznany za bezrobotnego od dnia 1 stycznia 2011r. Zatem postępowanie w zakresie przyznania prawa do zasiłku należało umorzyć. Organ zauważył, że w dniu 5 stycznia 2012 r. skarżący złożył dodatkowe wyjaśnienia, w których potwierdził wniosek o objęcie go statusem bezrobotnego i prawem do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 25 marca 2011 r. Jednakże w dniu 1 lipca 2011 r. skarżący zarejestrował się w PUP w E., a następnie decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta uznał go za osobę bezrobotną i decyzją z dnia [...] przyznał mu prawo do zasiłku od dnia 9 lipca 2011 r. w wysokości 761,40 zł brutto miesięcznie w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku, a w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku w wysokości 597,90 zł brutto miesięcznie. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] orzekł o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku od dnia 9 stycznia 2012 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania (6 miesięcy). Ponadto w piśmie z dnia 18 lutego 2015 r. PUP poprosił skarżącego o wyrażenie pisemnej zgody na zmianę wskazanych decyzji w trybie nadzwyczajnym, tj. na podstawie art. 155 k.p.a. Skarżący nie wyraził zgody na zmianę decyzji z dnia [...] orzekającej o uznaniu go za osobę bezrobotną z dniem 1 lipca 2011 r. oraz decyzji z dnia [...] orzekającej o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku od dnia 9 lipca 2011 r., a zatem wskazane decyzje pozostaną w obrocie prawnym w aktualnym stanie. Nie ma możliwości przyznania statusu osoby bezrobotnej z dniem 25 marca 2011 r. bez zgody skarżącego na zmianę decyzji przyznającej status osoby bezrobotnej z dniem 1 lipca 2011 r. Nadto skarżący po ustaniu prawa do świadczenia rentowego wykorzystał przysługujący 6-miesięczny zasiłek dla bezrobotnych w okresie od 9 lipca 2011 r. do 9 stycznia 2012 r. Odnosząc się do kolejnego wniosku zawartego w piśmie z dnia 9 marca 2015 r. o przyznanie statusu osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku z dniem 11 marca 2011 r. organ ponownie stwierdził, że zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia, rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Rejestracja w urzędzie pracy najwcześniej może nastąpić w dniu, w którym osoba zainteresowana osobiście stawi się w urzędzie pracy i dokona czynności wskazanych w art. 33 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia oraz § 3 i 4 rozporządzenia dnia 26 listopada 2004 r. Jeżeli zatem skarżący złożył w dniu 9 marca 2015 r. wniosek o przyznanie statusu osoby bezrobotnej od dnia 11 marca 2011 r., to niemożliwym jest przyznanie statusu bezrobotnego z określoną we wniosku datą wsteczną. Organ wyjaśnił również, że nie można przywrócić terminu do złożenia oświadczeń, o których mowa w przepisach ustawy o promocji, gdyż są to terminy materialnoprawne. Na powyższą decyzję M.L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej zmiany poprzez przyznanie mu statusu osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 25 marca 2011 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 2 i 7 Konstytucji RP, art. 6, 7 i 9 k.p.a., art. 33 ustawy o promocji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu 25 marca 2011 r. skarżący stawił się w PUP w E. i złożył określony wniosek do protokołu. Zdaniem skarżącego, skoro organ w tym dniu nie pouczył go o obowiązku złożenia stosownych dokumentów i nie wydał mu stosownych druków, to fakt ten nie może być podstawą do pozbawienia skarżącego uprawnień związanych z uzyskaniem statusu bezrobotnego. Także fakt rejestracji w późniejszych terminach nie ma znaczenia, gdyż skarżący nie uzyskał skierowania do zatrudnienia ani wsparcia w postaci zasiłku dla bezrobotnych. W ocenie skarżącego, dopiero wydanie decyzji o jego rejestracji jako osoby bezrobotnej z datą 25 marca 2011 r. może stanowić podstawę do wzruszenia wcześniejszej decyzji w trybie nadzwyczajnym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 6 stycznia 2010 r. o zarejestrowanie jako osoby poszukującej pracy, Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] uznał skarżącego z dniem 6 stycznia 2010 r. za osobę poszukującą pracy. Następnie w dniu 25 marca 2011 r. skarżący złożył wniosek o zmianę decyzji przyznającej statusu poszukującego pracy poprzez przyznanie mu statusu osoby bezrobotnej z dniem wstrzymania wypłaty świadczenia rentowego, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r. oraz o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2011r. W dniu 5 stycznia 2012 r. skarżący złożył dodatkowe wyjaśnienie, w którym potwierdził wniosek z dnia 25 marca 2011 r. o objęciu go statusem bezrobotnego i świadczeniem zasiłkowym z dniem 25 marca 2011 r. nie zaś z dniem 1 stycznia 2011r. Z kolei w piśmie z dnia 9 marca 2015 r. skarżący złożył wniosek o zarejestrowanie go jako osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11 marca 2011 r. Zagadnienie rejestracji bezrobotnych uregulowane zostało w rozdziale 9 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia, rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Natomiast szczegółowe zasady rejestracji bezrobotnych i prowadzenia rejestru bezrobotnych określone zostały w treści obowiązującego podczas składania przez skarżącego wniosku w dniu 25 marca 2011 r. rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy. Proces rejestracji osoby bezrobotnej w świetle przepisów wskazanego rozporządzenia przebiega w sposób następujący. Bezrobotny zgłasza się w celu dokonania rejestracji do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na zameldowanie w miejscu pobytu stałego lub czasowego (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Osoba rejestrująca się, stosownie do treści § 3 ust. 1 rozporządzenia, obowiązana jest przedłożyć do wglądu pracownikowi powiatowego urzędu pracy dokonującemu rejestracji następujące dokumenty: 1) dowód osobisty lub inny dokument tożsamości, 2) dyplom, świadectwo ukończenia szkoły lub świadectwo szkolne albo zaświadczenie o ukończeniu kursu lub szkolenia, 3) świadectwa pracy oraz inne dokumenty niezbędne do ustalenia jej uprawnień, 4) dokument stwierdzający przeciwwskazania do wykonywania określonych prac, jeżeli taki dokument posiada. Osoba niepełnosprawna, oprócz wyżej wymienionych dokumentów, przedkłada dokument potwierdzający stopień niepełnosprawności (§ 3 ust. 2 rozporządzenia). Rejestracja bezrobotnego następuje w dniu przedłożenia dokumentów, o których mowa była powyżej, po poświadczeniu przez bezrobotnego własnoręcznym podpisem prawdziwości danych i oświadczeń zamieszczonych w karcie rejestracyjnej (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). Skoro skarżący, który od dnia 6 stycznia 2010 r. posiadał status osoby poszukującej pracy, wyraził wolę zmiany swojego statusu z poszukującego pracy na bezrobotnego i przedstawił organowi wymagane dokumenty w dniu 25 marca 2011 r., to mógł uzyskać status osoby bezrobotnej dopiero od dnia 25 marca 2011 r. Sąd podzielił stanowisko organów, iż przepisy ustawy o promocji zatrudnienia nie przewidują możliwości przyznania osobie statusu bezrobotnego z datą wcześniejszą od tej, w której osoba zainteresowana wyraziła taką wolę i dokonała czynności, o których mowa w art. 33 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia oraz § 3 i 4 rozporządzenia dnia 26 listopada 2004 r. Zasadnie zatem organy obu instancji odmówiły zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] przyznającej skarżącemu status poszukującego pracy poprzez przyznanie mu statusu osoby bezrobotnej z dniem wstrzymania wypłaty świadczenia rentowego, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r. oraz odmówiły uznania skarżącego za bezrobotnego od dnia 11 marca 2011 r. Należy zauważyć, że skarżący pismem z dnia 18 lutego 2015 r. został poinformowany przez organ I instancji, iż istnieje możliwość nabycia przez niego statusu osoby bezrobotnej od dnia 25 marca 2011 r. oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 2 kwietnia 2011 r. Jednakże nie można pominąć okoliczności, że w dniu 1 lipca 2011 r. skarżący zarejestrował się w PUP w E., a następnie decyzją z dnia [...] organ I instancji uznał go za osobę bezrobotną oraz decyzją z dnia [...] przyznał mu prawo do zasiłku od dnia 9 lipca 2011 r. w wysokości 761,40 zł brutto miesięcznie w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku, a w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku w wysokości 597,90 zł brutto miesięcznie. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] orzekł o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku od dnia 9 stycznia 2012 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania (6 miesięcy). Zatem skarżący pobrał przysługujący 6-miesięczny zasiłek dla bezrobotnych, po ustaniu świadczenia rentowego. W tej sytuacji organ I instancji prawidłowo zwrócił się do skarżącego o wyrażenie pisemnej zgody na zmianę w trybie art. 155 k.p.a.: - decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o pozbawieniu skarżącego statusu poszukującego pracy z dniem 1 lipca 2011 r.; - decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o uznaniu skarżącego z dniem 1 lipca 2011 r. za osobę bezrobotną; - decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku od dnia 9 lipca 2011 r.; - decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku od dnia 9 stycznia 2012 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania; - decyzji z dnia [...] poprzez zmianę statusu poszukującego pracy na status osoby bezrobotnej. Skarżący nie wyraził jednak zgody na zmianę decyzji z dnia [...] orzekającej o uznaniu go za osobę bezrobotną z dniem 1 lipca 2011 r. oraz decyzji z dnia [...] orzekającej o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku od dnia 9 lipca 2011 r., a zatem decyzje te nadal pozostają w obrocie prawnym. Ponieważ w tej samej sprawie dotyczącej uznania osoby za bezrobotną organ nie może wydać dwóch decyzji, nie można skarżącemu przyznać statusu osoby bezrobotnej z dniem 25 marca 2011 r. bez wyrażenia przez niego zgody na zmianę decyzji przyznającej status osoby bezrobotnej z dniem 1 lipca 2011 r. Zasadnie zatem organy obu instancji odmówiły uznania skarżącego za bezrobotnego od dnia 25 marca 2011 r. Prawidłowo również organy rozpatrując wnioski skarżącego z dnia 25 marca 2011 r., z dnia 5 stycznia 2012 r. i z dnia 9 marca 2015 r. odmówiły przyznania mu prawa do zasiłku oraz umorzyły postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2011 r. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, a skarżący nie został uznany za bezrobotnego w okresach wskazywanych w powyższych wnioskach. W tej sytuacji składane przez skarżącego wnioski o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2011 r., a następnie 25 marca 2011 r. i 11 marca 2011 r., nie mogły zostać uwzględnione. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.