II SA/Ol 1015/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2014 r. wniosku spółki A o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w sprawie ze skargi spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier bez wymaganego zezwolenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1-sentencja postanowienia Spółka A w skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier bez wymaganego zezwolenia, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej, a na wypadek nieuwzględnienia tego wniosku przez organ, Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkował będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Skarżąca wskazała na znaczną wysokość kary pieniężnej nałożoną na Spółkę, która jest bardzo dotkliwa i może spowodować - w przypadku wykonania decyzji - istotną szkodę w majątku skarżącej, której następstwa mogą być w zasadzie nieodwracalne. Skarżąca podkreśliła dalej, że obecnie wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kar (wymieniono 5 spraw z podaniem wysokości kar możliwych do nałożenia). Wywiedziono we wniosku, że kara w wysokości 94,044 zł aczkolwiek już sama w sobie będzie dla Spółki dotkliwa, to mając na uwadze powyższe toczące się przeciwko Spółce postępowania oraz wysokości grożących kar, tym bardziej, traktując je zbiorczo wraz ze wszystkimi innymi karami wymierzonymi dotychczas w sprawach wskazanych w zestawieniu, przyczyni się do wyrządzenia znacznej szkody, jak również przyczyni się do powstania trudnych, czy wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Zapłata wszystkich tych kwot, których suma wskazana w skardze wynosi 337,780 zł wykraczałaby poza możliwości płatnicze strony w realiach gospodarczej kondycji wyznaczonej przedmiotem jej działalności. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zwrócono również uwagę, że niebawem (w latach 2014-2015) wygasną posiadane przez Spółkę zezwolenia na urządzanie gier, minie bowiem 6-letni okres, na jaki zostały one wydane. Spółka podkreśliła również, że wykonanie jakiejkolwiek kary pieniężnej z tytułu rzekomego "braku zezwolenia" może spowodować, że strona, pragnąc uchronić się przed ponownym niesłusznym ukaraniem za dalsze okresy, w ogóle przestanie gospodarczo wykorzystywać posiadane wciąż, a cofnięte decyzją nieostateczną zezwolenie, co doprowadzi – wskutek jego wygaśnięcia – do nieodwracalnych skutków w postaci trwałej utraty możliwości prowadzenia działalności, która po zakończeniu postępowania o cofnięcie będzie niemożliwa do powetowania. Powyższa sytuacja jeszcze wyraźniej wskazuje, że wymierzona przez organ celny kara pieniężna jest dla Spółki dotkliwa i jako taka w znaczący sposób wpłynie na pogorszenie jej sytuacji finansowej w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Postanowieniem z dnia "[...]" Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji z dnia "[...]" utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 94 044 zł z tytułu urządzania gier hazardowych bez wymaganego zezwolenia w miesiącu grudniu 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto, jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). Zdaniem Sądu opisane we wniosku okoliczności wraz z załączonymi do skargi dokumentami uprawdopodobniły wystąpienie w sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżoną do Sądu decyzją nałożono na skarżącą karę pieniężną w kwocie 94,044 złotych. Poza tym aktualnie wymierzono skarżącej innymi decyzjami z tego samego tytułu kary na łączną kwotę 337,780 zł. W ocenie Sądu istnieje realne prawdopodobieństwo, że wykonanie zaskarżonej decyzji wraz z innymi podobnymi decyzjami może przynieść skumulowany bardzo negatywny efekt ekonomiczny dla skarżącej. Biorąc natomiast pod uwagę fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na zezwoleniach na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, można przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami) będzie znaczny spadek dochodów ekonomicznych przedsiębiorstwa, zaś ich dalszym prawdopodobnym następstwem może być ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa lub zwolnienie pracowników, co w efekcie może nawet doprowadzić do zamknięcia przez skarżącą jej działalności gospodarczej. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Dlatego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.