II SA/Ol 1020/16

PostanowienieWSA w Olsztynie2016-11-30

Skład orzekający: Krzysztof Nesteruk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca w sprawie dotyczącej pomocy społecznej, korzystająca ze zwolnienia z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, może domagać się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika na zasadach prawa pomocy?
Ratio decidendi
Strona skarżąca w sprawach z zakresu pomocy społecznej, która z mocy ustawy jest zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, może domagać się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika na zasadach prawa pomocy, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa prawnego bez uszczerbku dla swojego utrzymania. W takim przypadku postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu jako zbędne, a kwestia ustanowienia pełnomocnika rozstrzygana jest merytorycznie.
Stan faktyczny
Skarżący J.N. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej. Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego, wskazując na niską rentę inwalidzką jako jedyne źródło utrzymania i ponoszone koszty utrzymania.
Rozstrzygnięcie
1) umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II SA/Ol 1020 /16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.N. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia 1) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego. Sygn. akt II SA/Ol 1020 /16 UZASADNIENIE J.N. - skarżąc decyzję o odmowie skierowania go do środowiskowego domu samopomocy typu A - wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu stwierdził m.in., iż jedynym źródłem jego utrzymania jest renta inwalidzka, tak niska, że jest podopiecznym ośrodka pomocy społecznej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika nadto, iż skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, renta wynosi miesięcznie 977,28 zł netto, a jego jedyny majątek to mieszkanie (60 m2) wraz z działką przy budynku (302,5 m2). Miesięcznie wydaje 500 zł na wyżywienie, 200 zł na leki i rehabilitację, 100 zł na telefon i Internet i 177,28 zł na prąd, wodę, ścieki i in. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249a p.p.s.a. Tym samym w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez skarżącego, zbieżne z treścią dokumentów akt organu pomocy społecznej, dają podstawę do stwierdzenia, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło