II SA/Ol 1025/04

Dnia 12 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Tadeusz Lipiński Przewodniczący Sędzia WSA po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2005 roku sprawy ze skargi A. P. i W. C. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]", znak "[...]" w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę. A. P. i W. C. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]", znak "[...]" w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości domagając się uchylenia tej decyzji i umorzenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § l Ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący po otrzymaniu decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" wnieśli skargę do sądu administracyjnego. Tymczasem przed wniesieniem skargi powinni byli skorzystać z przysługującego im w postępowaniu administracyjnym prawa do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w I instancji. W tej sytuacji, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § l pkt 6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.