II SA/Ol 1030/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi C. M. na działanie Wojewody postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 31 maja 2010 r. C. M. złożyła w Kancelarii Ogólnej Urzędu Wojewódzkiego skargę na Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr "[...]", zaadresowaną do Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie. Skarga została przekazana w dniu 7 czerwca 2010 r. do Kuratorium Oświaty. Skarżąca w dniu 11 czerwca 2010 r. złożyła prośbę o przekazanie jej skargi do Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie oraz wyjaśnienie, dlaczego została ona przekazana do Kuratorium Oświaty. Biuro Wojewody w piśmie z dnia 25 czerwca 2010 r. wyjaśniło, iż skarga została przekazana zgodnie z art. 13 pkt. 14 Regulaminu Organizacyjnego Kuratorium Oświaty, z którego to wynika, iż Kuratorium Oświaty prowadzi obsługę administracyjno- techniczną Komisji Dyscyplinarnych dla nauczycieli działających przy Wojewodzie oraz Rzecznika Dyscyplinarnego. Ponadto, zgodnie z § 38 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998 r. w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego (Dz. U. Nr 15, poz. 64), "orzeczenie komisji wraz z uzasadnieniem doręcza się obwinionemu, jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony, organowi, przy którym działa komisja, rzecznikowi dyscyplinarnemu oraz dyrektorowi szkoły, w której zatrudniony jest obwiniony, albo organowi prowadzącemu szkołę, jeżeli obwinionym jest dyrektor szkół", a zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia, "orzeczeń komisji nie podaje się do wiadomości publicznej". Pismo to zostało zwrócone przez urząd pocztowy jako niepodjęte w terminie. C. M., w piśmie z dnia 22 września 2010 r., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ze skargą na Urząd Wojewódzki. Zarzuciła, iż skargę, którą złożyła w dniu 31 maja 2010 r. skierował on do innych instytucji, a nie do adresata. Do tego momentu nie otrzymała na nią odpowiedzi. Pismem z dnia 28 września 2010 r. wystąpienie to zostało przekazane Wojewodzie ze wskazaniem, iż skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W odpowiedzi na to pismo, w dniu 16 grudnia 2011 r., C. M. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z pytaniem o to, kiedy Sąd rozpatrzy jej skargę. W uzasadnieniu wskazała, iż od złożenia skargi minął rok, w związku z czym Wojewoda miał dość czasu na zapoznanie się ze skargą i odesłanie jej do Sądu. Ustosunkowując się do tego zarzutu, Wojewoda wyjaśnił, iż na podstawie § 18 ust. Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998r w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego (Dz. U z 1998 r. Nr 15, poz. 64) wydał w dniu 14 czerwca 2010 r. rzecznikowi dyscyplinarnemu dla nauczycieli polecenie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w stosunku do dyrektora Szkoły Podstawowej nr "[...]", z powodu podejrzenia o uchybienie godności zawodu nauczyciela oraz obowiązkom, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 97, poz. 674 ze zm.). Wskazał, iż skarga z dnia 22 września 2010 r. została przekazana Rzecznikowi Dyscyplinarnemu działającemu przy Wojewodzie. Pani M. została o tym poinformowana. Wyjaśniono jej również przyczynę nieotrzymania przez nią odpowiedzi na pismo z dnia 11 czerwca 2010 r. oraz przesłano jej kopię udzielonej na nie odpowiedzi. Pismo w tej sprawie zostało doręczone w dniu 7 października 2010 r. Organ nadmienił, iż Rzecznik Dyscyplinarny postanowieniem z dnia "[...]" umorzył postępowanie wyjaśniające prowadzone w sprawie ustalenia, czy dyrektor Szkoły Podstawowej Nr "[...]" popełniła czyn stanowiący uchybienie godności zawodu nauczyciela, uchybienie obowiązkom, o których mowa w art. 6 Karty Nauczyciela. Po przeanalizowaniu zarzutów zawartych w skardze oraz prowadzonego przez Biuro Wojewody postępowania skargowego Wojewoda nie stwierdził w nim nieprawidłowości. Było ono prowadzone zgodne z przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji i rozpatrywania skarg i wniosków. Przekazania skargi dokonano w terminie wynikającym z art. 231 k.p.a. Sposób oraz termin, w jakim czynność ta została dokonana były prawidłowe. Z przywołanego przepisu nie wynika, że przekazanie skargi winno być dokonane w trybie art. 65 § 1 k.p.a., który stanowi podstawę przekazania według właściwości spraw indywidualnych załatwianych przez organy w drodze decyzji administracyjnych, a nie skarg określonych w dziale VIII kpa, kończących się zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W związku z tym należy uznać, iż przekazanie skargi w postaci "pisma" według właściwości jest prawidłowe, ponieważ odpowiedź na skargę ma również postać "pisma", które ostatecznie załatwia sprawę. Zarzut stawiany przez skarżącą nie polega na prawdzie. W aktach sprawy znajdują się wszystkie odpowiedzi udzielone skarżącej przez Biuro. Działając na podstawie i w granicach prawa, Wojewoda dążył do wyjaśnienia jej zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (§ 3). Analiza treści cytowanych przepisów wskazuje, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII (art. 227 - art. 240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a więc - tak jak w niniejszej sprawie - skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości postępowania skargowego prowadzonego w trybie owych przepisów (por. np. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1300/08; publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa. gov.pl). Z tej tez przyczyny zakres przedmiotowej sprawy nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.