II SA/Ol 1035/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 19 sierpnia 2014 r., nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w O. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w O. z dnia 16 lipca 2014 r., którym odmówiono "[...]" Spółce z o.o. w W. zawiedzenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier poza kasynem gry. W złożonej skardze Spółka wywiodła, że bezpodstawnie organy obu instancji odmówiły zawieszenia postępowania, gdyż rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny pytań prawnych, z którymi wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., o sygn. akt II GSK 686/13 i WSA w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1979/11, są prejudykatami w toczącym się przed organami celnymi postępowaniu, bez których nie powinno zostać wydane rozstrzygnięcie w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 1 października 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 6 października 2014 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 13 października 2014 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.