II SA/Ol 104/10
PostanowienieWSA w Olsztynie2010-03-17
Skład orzekający: Hanna Raszkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie przedstawił pełnomocnictwa do reprezentowania wszystkich skarżących oraz nie uiścił stosownych opłat, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie przedstawił pełnomocnictwa do reprezentowania wszystkich skarżących oraz nie uiścił stosownych opłat sądowych, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżący K.K. i T.K. wnieśli skargę na decyzję Wojewody W. utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. o pozwoleniu na budowę. Pełnomocnik skarżących, K.N., została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia pełnomocnictwa procesowego dla wszystkich skarżących oraz uiszczenia wpisu sądowego. Pełnomocnik przedstawiła pełnomocnictwo dla części skarżących i uiściła wpis w innej sprawie, jednocześnie informując o wycofaniu się pozostałych skarżących z postępowania. Sąd uznał, że braki formalne skargi K.K. i T.K. nie zostały uzupełnione.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę K.K. i T.K.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. i T.K. na decyzję Wojewody W. z dnia 15 grudnia 2009 r., Nr "[...]" w przedmiocie projektu budowlanego i pozwolenia na budowę budynku usługowo – mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.
Decyzją z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewoda W. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia 22 października 2009 r., którą udzielono E.J. pozwolenia na budowę budynku usługowo - mieszkalnego, stanowiącego rozbudowę istniejącego budynku wraz ze zmianą sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy w S. "[...]".
W złożonej na tę decyzję skardze K.N., działająca w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik I. i T.D. oraz K.K. i T.K., zarzuciła nieuwzględnienie interesu prawnego strony, dowolność, brak obiektywizmu i nierzetelną ocenę dowodów. Podniosła, że planowana inwestycja skutkować będzie koniecznością zamurowania okien w budynku skarżących, gdyż naruszono przepisy regulujące kwestię zachowania odległości planowanej zabudowy od istniejącego budynku ze ścianą z otworami okiennymi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2010 r. K.N. wezwana została jako pełnomocnik skarżących do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu pozostałych skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie
z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) oraz nadesłanie (solidarnie) 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem
i uiszczenie wpisu sądowego w kwocie po 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono K.N. dnia 19 lutego 2010 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 26 lutego 2010 r.
W zakreślonym terminie K.N. nadesłała pełnomocnictwo udzielnie jej przez I.D. i T.D., 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem i uiściła wpis sądowy od skargi o sygnaturze II SA/Ol 103/10. Ponadto, w piśmie procesowym z dnia 23 lutego 2010 r. wyjaśniła, że K.K. i T.K. poinformowali ją, że wycofują się z dalszego postępowania sądowego.
Przyjąć zatem należy, że w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi K.K. i T.K., bowiem skarżący nie udzielili pełnomocnictwa do reprezentowania ich przed sądem i nie uiścili wpisu sądowego, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 200 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę K. K. i T. K. należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło