II SA/Ol 104/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2024 r. nr SKO.60.47.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z. S. występując w imieniu Stowarzyszenia A (dalej jako: "stowarzyszenie", "strona skarżąca") wniósł skargę od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2024 r., nr SKO.60.47.2024, w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu produkcyjnego realizowanego w [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II wnoszący skargę został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). W odpowiedzi Z. S. przesłał wydruk z KRS, zgodnie z którym stowarzyszenie reprezentowane jest przez dwóch członków zarządu działających łącznie, w tym prezesa lub wiceprezesa. Wezwany nadesłał też uchwałę z 17 kwietnia 2019 r., podpisaną przez prezesa i wiceprezesa stowarzyszenia, upoważniającą Z. S. – członka zarządu stowarzyszenia do samodzielnego reprezentowania stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Z. S. został pouczony o treści art. 35 § 2 i wezwany do podania – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania – czy jest jednym z podmiotów wymienionych w przywołanym przepisie, uprawnionym do reprezentowania strony wnoszącej skargę przed sądami administracyjnymi, a jeżeli tak, to którym. Z. S. nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. W związku z tym, na podstawie zarządzenia z 24 marca 2025 r., stowarzyszenie zostało wezwane do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie na skrzynkę ePUAP przedmiotowej skargi, podpisanej podpisem elektronicznym: zaufanym, kwalifikowanym lub osobistym przez osoby uprawnione zgodnie z KRS do reprezentowania stowarzyszenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało stronie skarżącej 31 marca 2025 r. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie 7 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne i jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Natomiast pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (art. 35 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wnoszący skargę nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania stowarzyszenia, a tym samym nie uzupełnił braków formalnych skargi. Samo udzielenie pełnomocnictwa przez uprawnionych członków zarządu stowarzyszenia nie upoważnia do występowania przed sądem administracyjnym, o ile nie są spełnione przesłanki określone w art. 35 § 1 lub 2 p.p.s.a. Wnoszący skargę nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, nie wykazał także, że jest pracownikiem stowarzyszenia, a tylko w takim wypadku mógłby je reprezentować jako osobę prawną (por. postanowienie WSA w Olsztynie z 16 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 865/18 o odrzuceniu skargi stowarzyszenia z tej samej przyczyny). W związku z powyższym zasadne było wezwanie stowarzyszenia do podpisania skargi zgodnie ze sposobem reprezentacji określonym w KRS. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, strona skarżąca nie nadesłał skargi podpisanej przez osoby uprawnione do składania oświadczeń woli w imieniu stowarzyszenia, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.