II SA/Ol 1045/04

PostanowienieWSA w Olsztynie2005-01-11

Skład orzekający: Marzenna Glabas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej oceny sposobu załatwienia skargi przez organ administracji publicznej oraz "etyki moralnej" urzędników?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej oceny sposobu załatwienia skargi przez organ administracji publicznej ani "etyki moralnej" urzędników. Kontroli sądu podlegają akty lub czynności organu administracji, o ile rozstrzygają o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa. Postępowanie dotyczące skarg i wniosków, regulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę W. P. na pismo Starosty M. dotyczącej wydania wypisu z rejestru gruntów. Skarżący zarzucił organowi wydanie nieaktualnego wypisu oraz niewłaściwe i aroganckie zachowanie pracowników. Starosta wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie po terminie lub umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, wskazując na brak legitymacji skarżącego oraz przedmiot skargi niepodlegający kognicji sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi W. P. na pismo Starosty M. z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wydania wypisu z rejestru gruntów postanawia odrzucić skargę. W dniu 3 listopada 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie W. P. złożył skargę, domagając się orzeczenia, czy stanowisko Starostwa M. zawarte w piśmie z dnia 28 czerwca 2004 r., Nr "[...]" oraz postępowanie jego urzędników jest właściwe i zgodne z prawem i etyką moralną. W uzasadnieniu zarzucił, że Starostwo Powiatowe w M. wydało Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nieaktualny wypis z rejestru gruntów, zawierający zapis o umowie dzierżawy, która została rozwiązana w 2001 r. i nie chciało nieodpłatnie wymienić błędnego wypisu na aktualny, zgodny ze stanem faktycznym. Zachowanie się pracowników określa jako złe i aroganckie. Odnośnie natomiast do pisma z dnia 28 czerwca 2004 r. stwierdza, iż ujęto w nim mniej istotne wątki a sedno sprawy zminimalizowano. W odpowiedzi na skargę Starosta M. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie po terminie określonym w art. 58 § l w zw. z art. 53 § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) lub umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, wskazując, że stroną postępowania nie jest skarżący lecz jego syn, ponadto sprawa, z którą skarżący wystąpił została już pozytywnie załatwiona, a rozstrzyganie o "etyce moralnej" urzędników nie mieści się w zakresie kontroli sądu, określonej w art. 3 powołanej ustawy, bądź też o oddalenie skargi z uwagi na prawidłowość postępowania organu, potwierdzoną w toku kontroli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kontroli sądu podlega więc akt lub czynność organu administracji, o ile rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa imiennie oznaczonego adresata. Sąd rozpoznaje skargi na decyzje i inne akty administracyjne, nie rozpatruje natomiast skarg na nienależyte wykonywanie, zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Skargą do sądu nie jest zatem objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków, regulowane w dziale VIII Kpa (art. 221-256 Kpa). W złożonej skardze skarżący wyraża swoje niezadowolenie donośnie do odpowiedzi Starosty M. z dnia 28 czerwca 2004 r., Nr "[...]" udzielonej na jego skargę z dnia 31 maja 2004 r., w której negatywnie ia sposób wykonywania obowiązków przez pracowników Starostwa powiatowego w M. Skoro więc w sprawie chodzi o załatwienie skargi w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego - to ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w tym trybie nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a zatem skarga jest niedopuszczalna.. Sąd może rozpoznawać skargi na działanie administracji tylko w zakresie określonym w ustawie, a ta część aktywności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 ustawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § l pkt l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło