II SA/Ol 1046/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.A. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993, ze zm) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] w sprawie wymeldowania E.A. wraz z małoletnim synem J. z miejsca stałego pobytu w lokalu przy ul. [...] w N. W dniu 31 października 2013 r. E.A. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc argumenty powołane w odwołaniu o braku dobrowolności w opuszczeniu lokalu. Odrębnym pismem wystąpiła o zwolnienie jej z opłaty sądowej w wysokości 100 zł z uwagi na brak możliwości jej uiszczenia bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2013 r. Przewodniczącego Wydziału II Sądu skarżąca została wezwana do przedłożenia wskazanego wniosku na druku PPF oraz wskazanie aktu, który jest przedmiotem skargi, bowiem nadesłane pismo o zwolnienie od wpisu zostało bezpośrednio skierowane do Sądu, natomiast skarga została wniesiona za pośrednictwem Wojewody. Przesyłka zawierająca zarządzenie została wysłana na adres skarżącej podany w skardze, jednakże po dwukrotnym jej awizowaniu zwrócona do nadawcy. Ponowiona przesyłka także została zwrócona z adnotacją o braku odbioru w terminie. Wobec powyższego przesyłka została wysłana ponownie na adres widniejący w aktach administracyjnych na karcie 27 tj. ul. [...] w N. i także nie została podjęta przez skarżącą pomimo dwukrotnego jej awizowania. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2014 r. wystąpiono do Burmistrza o informację czy E.A. po wymeldowaniu jej z lokalu przy ul. [...] w N. wskazała inny adres swojego zamieszkania. Pismem z dnia 17 marca 2014 r. Wydział Ewidencji Ludności Urzędu Miasta w N. poinformował, że E.A. wraz z małoletnim synem J. nie zgłosili do chwili obecnej zmiany miejsca pobytu stałego . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: ustawa ppsa. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Wskazać należy, że przesłanka ta odnosi się tylko do skarżącego. Stosownie bowiem do art. 46 § 2 w związku z art. 57 § 1 ustawy ppsa. skarga powinna zawierać m.in. oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku - adres dla doręczeń. Jednocześnie strona ma obowiązek zawiadomić Sąd o każdej zmianie swego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, jeżeli została o tym obowiązku, oraz o jego skutkach niedopełnienia, pouczona przez sąd przy pierwszym doręczeniu. Dopiero wówczas, w razie zaniedbania tego obowiązku, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sadowi znany. Zatem brak lub błędne wskazanie adresu przez skarżącego uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, ponieważ nie pozwala sądowi na doręczenie pism sądowych skarżącemu. Taka sytuacja ma miejsce w rzeczonej sprawie, bowiem Sąd nie ma możliwości doręczenia skarżącej formularza wniosku PPF w związku z prośbą o zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi. Pomimo wielokrotnych prób doręczenia przesyłki na adres podany w skardze oraz znajdujący się w aktach administracyjnych, żadna z przesyłek nie została odebrana przez skarżącą, a zatem w tej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zostały spełnione przesłanki do uznania za skuteczne doręczenie w trybie art. 73 ustawy ppsa. (podwójne awizowanie przesyłki) jako wystarczającej do uznania że skutecznie przesyłka została doręczona stronie, skoro żadna z przesyłek nie została skarżącej doręczona i nie została ona pouczona o skutkach braku wskazania aktualnego swojego miejsca zamieszkania bądź adresu do doręczeń. Pomimo podejmowanych starań przez Sąd nie udało się ustalić nowego miejsca pobytu strony skarżącej, co stanowi trwałą przeszkodę uniemożliwiającą nadanie sprawie dalszego biegu. Z tego względu Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego do czasu usunięcia przeszkody poprzez uzyskanie nowego miejsca zamieszkania skarżącej, bądź adresu dla doręczeń . .