II SA/Ol 105/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia "[...]" Nr "[...]", Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił postanowienie Burmistrza z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego wymeldowania Z. K. z miejsca pobytu stałego w G. przy ul. "[...]" i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. W dniu 9 stycznia 2006r. [data złożenia pisma w administracji zakładu karnego] Z. K. złożył skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Wojewody. W dniu 22 lutego 2006r. [zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji] stronie skarżącej doręczono wezwanie Sądu z dnia 15 lutego 2006r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz nadesłanie własnoręcznie podpisanego odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania, które to braki strona winna usunąć w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi w trybie art. 58 § l pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, jak również nie nadesłała odpisu skargi. W tym stanie sprawy stosownie do art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270, ze zm.) skargę należało odrzucić, gdyż skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, jak również gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi dla uczestnika postępowania podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.