II SA/Ol 105/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. na pismo Dyrektora Zakładu Lokali i Budynków Komunalnych w O. z dnia "[...]", znak "[...]" w przedmiocie wypowiedzenia umowy najmu postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu "[...]" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie została przekazana przez organ skarga (zatytułowana "zażalenie") W. O. na bezpodstawne wypowiedzenie umowy najmu lokalu nr "[...]" przy ul. "[...]" w O. przez Dyrektora Zakładu Lokali i Budynków Komunalnych w O. W uzasadnieniu skargi podano, że wypowiadając umowę najmu organ błędnie przyjął, że skarżący podnajął wskazany lokal bez zgody właściciela, to jest Gminy O., co zdaniem skarżącego nigdy nie miało miejsca przy jego przyzwoleniu i wiedzy. W odpowiedzi na ten zarzut Prezydent Miasta O. (reprezentujący Gminę O., w której imieniu działa także Dyrektor Zakładu Lokali i Budynków Komunalnych w O.) wskazał, że W. O. nie zaprzestał podnajmu spornego lokalu, mimo że został pouczony o skutkach takiego działania, a nawet mimo skierowania stosownego wezwania w tym przedmiocie. W tych okolicznościach uznano, że wypowiedzenie umowy najmu było uprawnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że okoliczność, iż konkretne działanie podejmuje organ administracji publicznej nie przesądza jeszcze o właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi w tym przedmiocie. Kontroli sądu administracyjnego została bowiem poddana wyłącznie działalność organów administracji publicznej realizowana w ramach tzw. władztwa administracyjnego. Zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje, stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-8 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy dotyczące skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie albo rozstrzygające sprawę co do istoty, na postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w zakresie podejmowania decyzji, wymienionych postanowień oraz innych czynności określonych przepisami prawa. Do właściwości sądów administracyjnych nie można natomiast zaliczyć działalności organu administracji podejmowanej w wykonaniu umów, czyli zadań realizowanych na podstawie przepisów prawa cywilnego, w których strony samodzielnie kształtują swoje prawa i obowiązki. Do takich umów należy zaliczyć między innymi zawartą między Gminą O., a skarżącym umowę najmu lokalu mieszkalnego. Umowa ta ma bowiem charakter cywilnoprawny, co oznacza, że do rozpoznawania wszelkich sporów wynikłych z wypowiedzenia tej umowy właściwy jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.