II SA/Ol 106/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.G. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. Z.G., którego skarga na decyzję w sprawie zasiłku celowego specjalnego została oddalona wyrokiem z dnia 25 marca 2009 r., wystąpił o ustanowienie na jego rzecz adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, iż znajduje się w trudnej sytuacji bytowej i nie stać go na opłacenie adwokata; jego miesięczny dochód (287 zł) nie wystarcza nawet na skromne wyżywienie; zalega z czynszem, opłatą za energię elektryczną i gaz, w związku z czym grozi mu eksmisja. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, a jego miesięczny dochód, którym jest świadczenie z MOPS, wysokości 287 zł netto. Do wniosku dołączone zostały (w formie kopii) cztery decyzje w przedmiocie zasiłku stałego, zaświadczenie z ZUS, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego oraz pismo z Zakładu Lokali i Budynków Komunalnych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 tejże ustawy, ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W oparciu o przedstawiony materiał dowodowy należy przyjąć, iż skarżący znajduje się w takiej właśnie sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.