II SA/Ol 106/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 czerwca 2009r. wniosku Z. G. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 marca 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 106/09) w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia przywrócić skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 25 marca 2009r., oddalił skargę Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego. Natomiast postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 106/09) Referendarz sądowy w tut. Sądzie ustanowił dla Z. G. adwokata. Okręgowa Rada Adwokacja poinformowała w dniu 8 maja 2009r. o ustanowieniu adwokata A pełnomocnikiem Z. g.. Pismem z dnia 13 maja 2008r. pełnomocnik skarżącego – adwokat A wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Jednocześnie zwróciła się o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia przedmiotowego wyroku. W powyższym wniosku pełnomocnik skarżącego podniosła, że Z. G. w ramach udzielonego mu pouczenia złożył w dniu 26 marca 2009r. wniosek o doręczenie mu sentencji wyroku oraz wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Zdaniem pełnomocnika takie formalne uchybienie skarżącego nie może być interpretowane jako powstałe z jego winy. We wniosku wskazano, iż skarżący wniósł o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu w terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a zatem brak wniosku o sporządzenie uzasadnienia w wymaganej formie mógłby być uzupełniony w terminie przez pełnomocnika w razie wyznaczenia go w momencie złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, ppsa) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (na mocy art. 87 § 1 i § 2 ustawy ppsa). Równocześnie ze złożeniem wniosku strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ppsa ). Natomiast odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy wskazać, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można się domagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 20 maja 1998r., I S.A./Ka 1718/96, niepubl.). W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie ( wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002r., IISA/Ka 1977/00, niepubl.) Tak więc osoba zainteresowana przywróceniem terminu ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić odpowiednią argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie - biorąc pod uwagę charakter uchybienia trzeba przyjąć, iż uprawdopodobnienie braku winy skarżącego mogło nastąpić dopiero po ustanowieniu dla niego adwokata, a więc od dnia 12 maja 2009r. (udzielenie pełnomocnictwa). Pełnomocnik skarżącego już we wniosku z dnia 13 maja 2009r. wskazała, że pouczenie o trybie zaskarżenia wyroków jest informacją stosunkowo skomplikowaną dla osoby niewykształconej, słabo orientującej się w obowiązujących procedurach prawnych. W ocenie Sądu należy zgodzić się przedstawionym stanowiskiem, zwłaszcza na gruncie przedmiotowej sprawy i w kontekście charakteru istniejącego u skarżącego inwalidztwa (01-U – upośledzenie umysłowe). Zasadnym jest zatem stwierdzić, że działanie Z. G. polegające na złożeniu wniosku o doręczenie mu tylko sentencji interesującego go wyroku nie można uznać za zawinione niedopełnienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia takiego wyroku. Z analizy akt sprawy wynika, że w dniu 26 marca 2009r. Z. G. wniósł o doręczenie mu "syntencji wyroku" z dnia 25 marca 2009r. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę trwające od dzieciństwa inwalidztwo skarżącego oraz charakter tego inwalidztwa należy uznać, iż skarżący składając wskazany wyżej wniosek prawdopodobnie zwracał się nim o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyroku tut. Sądu. Według Sądu zatem przedstawione przez adwokata skarzącego okoliczności w wystarczającym stopniu uprawdopodabniają brak winy Z. G. w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a przedstawione przez nią argumenty należy uznać za wiarygodne. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.