II SA/Ol 1068/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2013r. sprawy ze skargi M. P. i H. P. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją Nr x z dnia 27 kwietnia 2012 r. Starosta D. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla "[...]" sp. z o.o. obiektu kat. XXIX Farmy Wiatrowej "[...]" w gminie "[...]". Od decyzji tej złożyli odwołanie M. i H.P., wnosząc o cofnięcie zgody na budowę elektrowni nr 13, 15 i 18 lub przeniesienie ich w kierunku południowym o co najmniej 1000 m. W odwołaniu wskazano, że dopiero po zapoznaniu się z pełną dokumentacją i jej analizie będzie możliwe podanie merytorycznych argumentów odwołania, co nastąpi w terminie czternastu dni. W dniu 27 czerwca 2012 r. Wojewoda W. wydał decyzję, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie Starosty D. jest zgodne z wymogami, określonymi w art. 35 Prawa budowlanego. W ocenie organu II instancji, projekt budowlany zaskarżony powyższą decyzją, jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy P. oraz wymaganiami ochrony środowiska, w tym szczególnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Przyjęte rozwiązania projektowe – zdaniem Wojewody - nie naruszają przepisów techniczno-budowlanych. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane przepisami uzgodnienia i opinie. Autorzy projektu oraz sprawdzający posiadają wymagane uprawnienia, a odpowiednie zaświadczenia załączono w projekcie budowlanym. Organ stwierdził, że zapewniono stronom czynny udział w postępowaniu. Skarżący byli zawiadamiani zarówno o wszczęciu postępowania w sprawie wydania przedmiotowego pozwolenia, jak też – z art. 10 k.p.a. – iż strony mogą zapoznać się z aktami sprawy. Skarżący zaś nie skorzystali ze swoich uprawnień, a zawiadomienie z dnia 12.06.2012 r., dokonane w trybie art. 10 k.p.a. nie skutkowało ich zainteresowaniem. Na powyższą decyzję Wojewody W., H. i M.P. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skarżący zarzucili, że Wojewoda – pismem z dnia 12.06.2012 r. – poinformował o możliwości zapoznania się w ciągu siedmiu dni z materiałem dowodowym w siedzibie Urzędu Wojewódzkiego, po telefonicznym uzgodnieniu terminu. Tymczasem zaś, podany numer telefonu okazał się niepełny, przez co wielokrotne próby skontaktowania się z Urzędem okazały się bezskuteczne, pomimo zainteresowania sprawą. Skarżący wskazali też, że w powyższym piśmie poinformowano ich, że zachodzi konieczność przedłużenia załatwienia sprawy do dwóch miesięcy, tymczasem piętnaście dni później otrzymali skarżoną decyzję Wojewody. W skardze podniesiono, że wielokrotnie i wielogodzinnie czytane były dokumenty, złożone przez inwestora w Starostwie Powiatowym i skarżący zasięgali informacji w gminie P. Zarzucili też, że odległość turbiny nr 19 od ich działki o charakterze agroturystycznym wynosi niespełna 500m, przy wysokości wiatraka 147 m, a prędkość końcówki skrzydła może dochodzić do 248 km/h. Podnieśli, że dane te, jak i wiele innych, którymi dysponują, nie są dostępne w dokumentacji urzędów wydających decyzje administracyjne. Skarżący zarzucili też, że nie jest prawdą, iż projekt budowlany posiada wymagane przepisami uzgodnienia i opinie, gdyż w projekcie są dane dotyczące głośności turbiny wytwarzającej prąd, ale nie ma danych, jaka będzie dla nich uciążliwość akustyczna, związana z odgłosem pracy skrzydeł wiatraka. Skarżący podnieśli, że dysponują jeszcze wieloma dowodami na uchybienia natury administracyjnej, np. niedozwolone klauzule tajności w umowach pomiędzy inwestorem a właścicielami działek dzierżawionych pod budowę farmy wiatrowej we wsi S. Nie umożliwiono jednak im przedstawienia wszystkich posiadanych dowodów. Wskazali, że podany w piśmie z 12.06.2012 r. termin 7 dni dotyczył zapoznania się z materiałem dowodowym, z którym skarżący zapoznali się wcześniej z Starostwie w D. i w Urzędzie Gminy P., a celem zajęcia stanowiska wobec całości dowodów zachodzi konieczność przedłużenia terminu załatwienia sprawy do dwóch miesięcy. Skarżący wnieśli o cofnięcie zaskarżonej decyzji i o wyznaczenie dokładnego terminu, w którym mogliby złożyć w Urzędzie Wojewódzkim swoje stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że motywy rozstrzygnięcia zawarto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu administracji publicznej. Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje Sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, ustaliły stan faktyczny i wydały rozstrzygnięcia, odpowiadające przepisom prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody W. z dnia 27 czerwca 2012 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty D. z dnia 27 kwietnia 2012 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę farmy wiatrowej. Na wstępie wskazać należy na oczywistą, acz fundamentalną kwestię, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami (art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). Roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28). W myśl art. 32 ust. 1 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Ponadto, zgodnie z ust. 4 art. 32 ustawy, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1) oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). Zgodnie zaś art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane - właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy stwierdzi spełnienie wymagań, określonych w cytowanym art. 32 ust. 4 i ust. 1 tego artykułu tj. :zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Wskazać w tym miejscu należy, że użyty w art. 35 ust.4 ustawy zwrot: "nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia powyżej wyliczonych przesłanek, jest związany przepisami i ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Analizując niniejszą sprawę, należy stwierdzić, że wymagania formalne, dotyczące pozwolenia na budowę, określone w wyżej cytowanych przepisach art. 32 ustawy zostały przez inwestora spełnione. Zostały również spełnione wymagania, dotyczące projektu budowlanego, o których mowa w art. 35 ust. 1 i wymagania z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. W tej sytuacji, złożony przez inwestora wniosek o wydanie pozwolenia na budowę uprawniał organy do wydania pozytywnej decyzji. Projekt budowlany zgodny jest z uchwałą Nr III/7/2010 Rady Gminy w P. z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu lokalizacji elektrowni wiatrowych S.– w obrębie geodezyjnym S., gmina P. (Dz.Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2011 r. Nr 19, poz. 373). Projekt zgodny jest również z wymaganiami ochrony środowiska. Wskazać w tym miejscu należy, że badanie oddziaływania elektrowni wiatrowych na środowisko odbywa się podczas procedury oddziaływania na środowisko, która miała również miejsce w przedmiotowej sprawie. W wyniku jej przeprowadzenia, Wójt Gminy P., decyzją z dnia 30.11.2010 r. znak x, wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia "[...]", biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, ustalenia zawarte w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. W decyzji tej, w pkt I ust. 2 tiret trzecie wskazano: "turbiny nr 15 nie przesuwać w kierunku m.in. południowym, czego żądali skarżący w odwołaniu od decyzji. Zgodnie zaś z ust. 9 decyzji – "Turbina wiatrowa powinna być zlokalizowana w takiej odległości od zabudowy mieszkalnej, która nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych norm hałasu w środowisku, określonych w przepisach aktualnych na dzień wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W przypadku niedotrzymania standardów jakości środowiska (w zakresie propagacji hałasu i uciążliwości akustycznych), poza terenem, do którego Inwestor posiada tytuł prawny, Inwestor obowiązany jest do ograniczenia uciążliwości (poprzez zastosowanie odpowiednich środków technicznych) do poziomów prawnie wymaganych". Natomiast w ust. 10 decyzji ustalono, że do momentu wykonania porealizacyjnej analizy pomiarów poziom hałasu w porze nocnej należy wyciszyć turbiny nr 3, 5, 13, 15 i 18 do poziomu mocy akustycznej wynoszącej LAW=104,5 dB oraz turbinę nr 12 do LAW= 102,5 dB. Ponadto, w charakterystyce przedsięwzięcia, stanowiącej załącznik do decyzji Wójta o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia (str. 5), wskazano, że "nie ma zagrożenia wystąpienia przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu na terenach aktualnego zainwestowania, mieszkalnictwa wielorodzinnego i jednorodzinnego, terenach mieszkaniowo-usługowych w porze dziennej i nocnej. Projektowany zespół elektrowni wiatrowych może pracować bez ograniczeń przy pełnej mocy akustycznej w porze dziennej. Prognoza ta winna być weryfikowana w oparciu o stan faktyczny, jaki zostanie stwierdzony na podstawie pomiarów wykonanych w ramach porealizacyjnego monitoringu akustycznego, który określi wymagania w zakresie regulacji nastaw elektrowni. Emisja infradźwięków przez nowoczesne elektrownie wiatrowe jest nieznaczna i nie stwarza zagrożenia szkodliwego oddziaływania na ludzi". W myśl postanowień art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) - decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ, wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że organ nie może pominąć żadnych uprawnień i obowiązków wynikających z tej decyzji. W przedmiotowej sprawie, decyzja powyższa stanowi załącznik do projektu budowlanego, a zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę projekt uwzględnia powyższe postanowienia. W ust. 6.6 projektu budowlanego (tom 1) założono, że "farma wiatrowa (19 turbin) nie przekroczy dopuszczalnego hałasu w porze dziennej określonego w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz. 826). Wg prognozowanych wyliczeń w porze nocnej praca zespołu turbin nie przekroczy norm dopuszczalnych poziomu hałasu określonych w w/w rozporządzeniu na granicach istniejących terenów zabudowy zagrodowej po wyciszeniu turbin nr 3, 5, 13, 15 i 18 do poziomu mocy akustycznej wynoszącej LAW=104,5 dB oraz turbiny nr 12 do LAW=102,5 dB. Zakres wyciszenia poszczególnych turbin powinien być zweryfikowany w oparciu o stan faktyczny inwestycji, jaki zostanie stwierdzony po jej realizacji, na podstawie pomiarów hałasu wykonanych w ramach analizy porealizacyjnej". Także w § 13 ust. 4 pkt 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu lokalizacji elektrowni wiatrowych S., określając parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy ustalono maksymalną moc akustyczną elektrowni na poziomie, który nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu na granicy obszarów zabudowy mieszkaniowej lub innej przeznaczonej na stały pobyt ludzi, zgodnie z przepisami odrębnymi. Niesłuszny jest więc zarzut skargi, że w projekcie nie ma danych, dotyczących uciążliwości akustycznej. Nie można zaś podzielić zarzutów skarżących, że w projekcie są dane dotyczące głośności turbiny wytwarzającej prąd, a nie ma danych o uciążliwości akustycznej, związanej z pracą skrzydeł wiatraka. Wskazane postanowienia zawierają dane, dotyczące hałasu, związanego z pracą farmy wiatrowej, co oznacza, że obowiązek nieprzekroczenia poziomu hałasu dotyczy całej elektrowni. Wskazać też należy, że łopaty wirnika są elementem turbiny – w projekcie budowlanym (tom 2) wskazano w ust. 5.2, że "Elektrownia wiatrowa to obiekt powtarzalny, składający się z fundamentu, wieży oraz trójpłatowej turbiny wiatrowej, której częścią składową jest gondola oraz rotator", zaś w parametrach technicznych podano liczbę łopat rotatora 3. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że nie mają podstaw zarzuty skarżących, że w projekcie budowlanym nie ma danych, jaka będzie uciążliwość akustyczna, związana z pracą skrzydeł wiatraka. Postanowienia o nieprzekraczaniu poziomu hałasu dotyczą bowiem całej farmy wiatrowej, czyli wszystkich urządzeń elektrowni, wytwarzających hałas. Odnosząc się do zarzutu skargi, iż elektrownie zlokalizowane są zbyt blisko nieruchomości skarżącego, podnieść należy, że przepisy prawa nie określają stałej wymaganej odległości elektrowni wiatrowej od zabudowy mieszkaniowej. Wynika to stąd, że wskutek bardzo dużej ilości zmiennych, które stanowią o ostatecznym kształcie, natężeniu i wielkości rozchodzącego się hałasu oraz innych generowanych oddziaływań, nie jest możliwe podanie bezwzględnej odległości od zabudowań mieszkalnych. Z projektu budowlanego wynika zaś, (tom 1, ust. 6.4.1.), że najbliższa zabudowa mieszkalna zlokalizowana jest w odległości 514,78 m od elektrowni wiatrowej (elektrownia nr 1). Wskazać ponadto należy, że – wbrew twierdzeniom skargi – zarówno maksymalna wysokość turbin, jak i wiatraka zostały określone zarówno w decyzji Wójta Gminy o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, jak i w projekcie budowlanym. W ust. 1 decyzji ustalono wysokość wieży do 120 m, maksymalną wysokość w stanie wzniesionego skrzydła 200 m. Natomiast ust. 6.2.1 projektu budowlanego (tom 1), wskazano maksymalną wysokość w stanie wzniesionego skrzydła – 200 m, wysokość wieży stalowej 105 m, wysokość wieży do osi rotora – do 120, co jest zgodne z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Jest to zgodne także z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - § 13 ust. 4 pkt 1. Ponadto, projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane przepisami uzgodnienia i opinie. Autorzy projektu oraz sprawdzający posiadają wymagane uprawnienia, a odpowiednie zaświadczenia załączono do projektu budowlanego. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do przyjęcia, iż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego. Bez wątpienia zaś doszło do naruszeń przepisów postępowania administracyjnego. Organ bowiem w sposób nieprawidłowy dokonał zawiadomienia z dnia 12 czerwca 2012 r., z jednej strony wyznaczając termin 7 dni na zapoznanie się z materiałem dowodowym, a z drugiej przedłużając termin załatwienia sprawy do 2 miesięcy i nie wskazując tego przyczyny. Wadliwie podano też numer telefonu kontaktowego w Urzędzie Wojewódzkim, pod którym skarżący miałby ustalić termin na zapoznanie się z dokumentami sprawy. Nie daje to jednak podstaw do przyjęcia, że powyższe naruszenia mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko taka przesłanka, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., może stanowić podstawę uchylenia decyzji. Powyższe naruszenie przepisów art. 10 k.p.a. nie ma bowiem wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wskazać należy, że skarżący do dnia orzekania nie złożyli żadnych nowych dowodów, ani nie wskazali okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia. Nie uczynili tego również w postępowaniu przed organami administracji publicznej, chociaż w odwołaniu od decyzji organu I instancji wnosili o 14 dniowy termin na uzupełnienie odwołania. Na rozprawie skarżący wskazał, że ustalił numer telefonu i skontaktował się z Urzędem. Nie doprowadziło to jednak do złożenia żadnych nowych wniosków lub dokumentów w sprawie, ani sformułowania zarzutów. Ponadto, wskazać należy, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy umów, zawartych pomiędzy inwestorem a właścicielami dzierżawionych działek. Tym samym, zarzuty skarżących, dotyczące tych umów, nie mogą mieć w niej znaczenia Biorąc powyższe pod uwagę, ponieważ w sprawie zostały spełnione przesłanki, określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, organ – w myśl postanowień art. 35 ust. 4 tej ustawy - nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. W tej sytuacji, Sąd uznał działanie organów w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego oraz nie dopatrzył się naruszenia przez organ II instancji przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o oddaleniu skargi. ----------------------- 8