II SA/Ol 1076/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wojewoda złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy "[...]" Nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie określenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli nie wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1983 r. Karta Nauczyciela oraz ustalenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin nauczycieli realizujących w ramach stosunku pracy obowiązki określone dla stanowisk o różnym tygodniowym obowiązkowym wymiarze godzin. W uzasadnieniu wskazał m.in., iż uchwała rażąco narusza art. 42 ust. 7 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Gminy poinformowała, iż zgodzić należy się ze stanowiskiem strony skarżącej, że uchwała została podjęta naruszeniem prawa. Następnie pismem procesowym z dnia "[...]" Przewodniczący Rady Gminy poinformowała, iż na mocy uchwały Rady Gminy "[...]" Nr "[...]" z dnia "[...]" uchwała Nr "[...]" z dnia "[...]" utraciła moc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W zaistniałej sytuacji zaskarżona uchwała, została w trybie autokontroli wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ, który ją wydał. Kierując się zatem wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd uznał, że wobec skutecznego uwzględnienia przez Radę Gminy skargi Wojewody przestał istnieć przedmiot postępowania sądowego wobec wyeliminowania z obrotu prawnego rozstrzygnięcia, przeciwko któremu skierowana była skarga. Tym samym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania i dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.