II SA/Ol 1079/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pieniężnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. K.C. (82 l.) w reakcji na odrzucenie jego skargi złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jak wynika z zawartego w nim oświadczenia, skarżący gospodaruje wspólnie z żoną (79 l.). Dochody miesięczne brutto z tytułu ich emerytur wynoszą w sumie 3150 zł. Małżonkowie są właścicielami mieszkania o powierzchni 65 m2. Rubryka 7.2.1 formularza, gdzie należy podać zasoby pieniężne w rodzaju oszczędności zawiera wpis: "bieżące z emerytury". Skarżący został zobowiązany do przedłożenia w terminie 7 dni: (1) oświadczenia podającego uśrednioną miesięczną wysokość poszczególnych wydatków; (2) wyciągów z rachunków bankowych posiadanych przez niego i jego żonę - z ostatnich trzech miesięcy (wskazano, iż przypadek nieposiadania konta należy potwierdzić oświadczeniem wskazującym osobę, której to dotyczy); (3) pokwitowań ostatnich wypłat świadczeń składających się na dochód rodziny (w razie, gdy nie są przelewane na rachunek bankowy). Według złożonego w odpowiedzi na wezwanie oświadczenia z dnia 17 lutego 2011 r., dochód rodziny wynosi 3222 zł netto; miesięczne wydatki ma czynsz, światło i gaz - 314,58 zł; wydatki na leczenie - 262,74 zł (skarżący wskazał, iż kosztów rehabilitacji nie może określić). Do pisma załączone zostały: zaświadczenia z ZUS o wysokości emerytur, dwa zaświadczenia lekarskie, informacja dla lekarza kierującego i orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. W tym stanie rzeczy stwierdza się, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami; w skrócie: "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego bezsprzecznie wynika, że ciężar dowodu powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że niekompletne wywiązanie się z obowiązku dostarczenia żądanych przez sąd danych powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia. Skarżący, mimo uprzedzenia o negatywnych skutkach niezastosowania się do wezwania, nie podał przyczyn niedostarczenia wyciągów bankowych i nie udokumentował sposobu odbioru emerytur (pkt 3 wezwania). Mając na względzie powyższe, w przekonaniu referendarza, nie było możliwe sformułowanie wolnej od wątpliwości oceny sytuacji skarżącego w kontekście przesłanek określonych w art. 246 § 1 p.p.s.a., a co za tym idzie uwzględnienie jego wniosku, czy to w całości, czy też w części. Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.