II SA/Ol 108/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek Protokolant referent Natalia Stemplewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na czynność Wójta Gminy L. w przedmiocie rozstrzygnięcia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Wójta Gminy L. na rzecz M. K. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M.K. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na czynność Wójta [...] (dalej: "wójt") w przedmiocie rozstrzygnięcia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze. Zarzuciła, że zaskarżona czynność, zawarta w "Informacji o wynikach naboru na wolne stanowisko kierownika Środowiskowego Domu Samopomocy w [...]" narusza art. 11 ust. 1 i art. 13a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2009 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1135, dalej: "ustawa"), a także zasady przeprowadzania naboru, określone w art. 11, art. 13, art. 14 i art. 15 ustawy. Podała, że zarządzeniem z 25 listopada 2024 r. wójt ogłosił konkurs na stanowisko Kierownika Środowiskowego Domu Samopomocy w [...] (dalej: "ŚDS"). Stwierdziła, że ogłoszenie o naborze zawierało wymagania niezbędne i dodatkowe, w tym wymagania merytoryczne, określone w pkt. 5 ogłoszenia. Skarżąca spełniła wymogi formalne i została dopuszczona do konkursu jako jedyna kandydatka. Powołana przez wójta komisja, przeprowadziła nabór w formie testu pisemnego. Zarzuciła, że test nie weryfikował kompetencji dotyczących zakresu zadań kierownika środowiskowego domu samopomocy, określonych w przepisach ustawy, gdyż pytania dotyczyły głównie działalności realizowanej przez gminne ośrodki pomocy społecznej. W ocenie skarżącej, powyższe było sprzeczne z ww. przepisami ustawy. Wywiodła, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze powinien być otwarty i konkurencyjny. Ogłoszenie o naborze nie wskazywało szczegółowych zasad przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego, lecz ocena powinna odnosić się do całokształtu wymogów stawianych kandydatowi. Tymczasem w konkursie w ogóle nie weryfikowano spełnienia przez kandydatkę wymogów określonych w punktach 3 – 7 wymagań dodatkowych (zdolności organizacyjne, umiejętność pracy w zespole – pkt 3, posiadanie predyspozycji do pracy z osobami niepełnosprawnymi – pkt 4, odpowiedzialność, obowiązkowość, dyspozycyjność, systematyczność, komunikatywność, rzetelność – pkt 5, wysoka odporność na stres – pkt 6, umiejętność obsługi komputera na poziomie bardzo dobrym – pkt 7) oraz częściowo tylko sprawdzało umiejętność w zakresie pkt. 2 (umiejętność zarządzania zasobami ludzkimi oraz gospodarką finansową jednostki – pkt 2), gdyż ograniczało się do testu ze znajomości przepisów prawa, pomijając przy tym wymogi dotyczące środowiskowych domów samopomocy. W wyniku konkursu nie został wyłoniony kierownik ŚDS. Z informacji o wynikach naboru i protokołu z prac komisji z 20 grudnia 2024 r. wynika, że powodem niewybrania skarżącej był brak odpowiedniej wiedzy i znajomości przepisów niezbędnych do wykonywania przyszłych obowiązków. Ocena ta jest wadliwa, gdyż podczas naboru w ogóle nie weryfikowano większości wymogów stawianych w ogłoszeniu o naborze. Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności i zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę wójt wniósł o jej oddalenie w całości i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Podał, że po wypowiedzeniu skarżącej umowy o pracę na stanowisku kierownika ŚDS, zarządzeniem z 25 listopada 2024 r. ogłosił konkurs na to stanowisko urzędnicze. Wywiódł z art. 13 – art. 15 ustawy o pracownikach samorządowych, że w ramach naboru na wolne stanowisko urzędnicze można wyodrębnić trzy etapy: ogłoszenie o naborze, wyłonienie najlepszego kandydata i podanie do publicznej wiadomości wyników naboru. Stwierdził, że przeprowadził każdy z etapów z poszanowaniem przepisów prawa. Wyjaśnił, że etap wyłonienia najlepszego kandydata polegał na teście wiedzy, obejmującym 23 pytania jednokrotnego wyboru i 8 pytań otwartych. Następnie, przewidziana była rozmowa z kandydatem, który uzyskałby wymaganą ilość punktów. Skarżąca nie uzyskała wymaganej ilości punktów i nie została dopuszczona do rozmowy. W związku z tym nie sprawdzono, czy spełnia pozostałe wymagania. Wójt stwierdził, że ustalenie limitu punktów niezbędnych do zaliczenia testu jest powszechną praktyką w naborach na stanowisko. Nie sprzeciwiają się temu przepisy prawa. Stwierdził, że skarżąca była jedyną kandydatką na stanowisko, w związku z tym ustalenie wymaganego poziomu punktów wynikało z ochrony postępowania. Podkreślił ponadto, że środowiskowe domy samopomocy działają na podstawie ustawy o pomocy społecznej i wiele czynności, m.in. przyjęcie do domu, pomoc podopiecznym w uzyskiwaniu świadczeń i pomocy, wymaga znajomości tych przepisów. Niezrozumiały jest więc zarzut, że pytania wykraczały poza zakres wiedzy wymaganej na stanowisku. Zauważył, że nie można sprawdzić posiadania przez kandydata wymagań określonych w punktach 3-7 w drodze pisemnego testu. Kompetencje te miały być sprawdzone w toku rozmowy, która miała mieć miejsce po zaliczeniu testy wiedzy. Nie pominięto więc elementu sprawdzenia tych cech w toku naboru. Dodatkowo zauważył, że wynik postępowania konkursowego stanowi jedynie przesłankę do nawiązania stosunku pracy lub jego przekształcenia. Nie rodzi bezpośrednio uprawnienia do nawiązania stosunku pracy i nie ma zasadniczego znaczenia dla kontroli dokonywanej przez sądy administracyjne. Potwierdzenie kwalifikacji nie musi być bowiem równorzędne z obowiązkiem nawiązania stosunku pracy, ale jego brak uniemożliwia powstanie tego stosunku. Wójt stwierdził, że wymagania co do kandydatów były jednakowe, a zakres merytoryczny ustalony zgodnie z zasadami funkcjonowania środowiskowych domów samopomocy. Z żadnego przepisu nie wynika obowiązek zatrudnienia jedynego kandydata na dane stanowisko. Czynność dokonana przez wójta mieściła się w granicach dopuszczalnej swobody działania organu w obsadzaniu stanowisk urzędniczych. Organ nie naruszył zasad otwartego i konkurencyjnego naboru, a trudność testu nie może stanowić podstawy do uznania czynności za bezskuteczną. Na rozprawie 25 marca 2025 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę i zarzuty w niej wskazane. Zauważył, że z odpowiedzi na skargę organu wynika, że podczas pisemnego testu był wskazany jakiś pułap punktów, który strona musiała osiągnąć z pracy pisemnej, jednakże taki limit nie był podany wcześniej. Z tego względu nie można zgodzić się ze stwierdzeniem organu, że kandydatce nie zaliczono testu, skoro wcześniej nie wskazano, jaki limit punktów musi osiągnąć. Nie wskazano również, że uzyskanie pozytywnego wyniku z testu jest warunkiem dopuszczenia do rozmowy. Dodał, że skarżąca nie wiedziała, że obok części pisemnej będzie również przeprowadzona część ustna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W sprawie nie jest kwestionowane, że postępowanie konkursowe zmierzające do wyłonienia kandydata na wolne stanowisko urzędnicze jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej, a zaskarżona czynność wójta mieści się w katalogu "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" i podlega kontroli sądu na mocy art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dodać wypada, że postępowanie w przedmiocie naboru jest ciągiem prawnym określonych działań i czynności aparatu administracyjnego zakończonym rozstrzygnięciem o naborze, które podlega upowszechnieniu (tak NSA w wyroku z 30.10.2020 r. I OSK 1094/20 – wszystkie powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia są dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, podjęte na podstawie przepisów ustawy o pracownikach samorządowych jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż pochodzi od organu administracji publicznej i rozstrzyga o prawach kandydata na urzędnika (zob.: wyroki NSA z 24.01.2017 r. I OSK 2966/1516, z 16.07. 2024 r. III OSK 51/23; postanowienia NSA z: 30.10.2020 r. I OSK 1094/20 i 4.11.2020 r. I OSK 1910/20). Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1135, dalej: "ustawa"), nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze, jest otwarty i konkurencyjny. Postępowanie w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze w jednostce samorządu terytorialnego prowadzone na podstawie przepisów ww. ustawy jest sformalizowanym postępowaniem rekrutacyjnym, opartym na zasadach otwartości, jawności i przejrzystości. Celem przeprowadzenia naboru na stanowiska urzędnicze jest również realizacja postulatu zapewnienia zawodowego, rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe, do czego powinien przyczynić się dobór kadr urzędniczych według kryteriów merytorycznych. Mamy tu zatem do czynienia z konkurencyjnością naboru, a więc cechą, która ma doprowadzić do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy (por. D. Chaba, Koncepcja osiągnięcia efektywnego naboru pracowników samorządowych jako intencja zmian ustawowych, PPP 2018, nr 7-8, s. 12-27). Zasada otwartości naboru kandydatów oznacza, że proces ten przybiera postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego, a każdy spełniający warunki przewidziane ogłoszeniem o naborze, może zgłosić swoją kandydaturę. Otwartość naboru zostaje zachowana, jeśli spełniony jest wymóg jawności i przejrzystości postępowania konkursowego. Jawność naboru jest zagwarantowana przez obowiązek upowszechnienia informacji o wolnym stanowisku urzędniczym w Biuletynie Informacji Publicznej i na tablicy informacyjnej urzędu, w którym prowadzony jest nabór. Realizacji tej zasady służy również art. 13 ust. 3 ustawy, przewidujący, że termin do składania dokumentów określony w ogłoszeniu o naborze nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie. Należy podkreślić, że nie tylko samo ogłoszenie o naborze, ale też wynik wyboru jest jawny zarówno co do wyników, zastosowanej metody selekcji, jak i argumentów, które wpłynęły na podjęcie decyzji. Zasada przejrzystości oznacza zaś, że postępowanie jest prowadzone według jasnych reguł, pozwalających ocenić, na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata (tak NSA w wyroku z 8.03.2023 r. I OSK 1240/22). Zasada przejrzystości (transparentności) powinna być zapewniona przez ustalenie takich reguł proceduralnych konkursu, dzięki którym możliwe jest dokonanie obiektywnej i przejrzystej oceny kwalifikacji merytorycznych kandydatów na określone stanowisko, dokonanie trafnego wyboru najlepszego kandydata i uzasadnienie wyboru w sposób jasny, przejrzysty i zrozumiały na zewnątrz oraz umożliwiający kontrolę zastosowanej procedury (wyrok NSA z 4.08.2022 r. I OSK 6167/21). Z kolei konkurencyjność naboru wiąże się z realizacją postulatu rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe. W ramach zachowania tej zasady należy dążyć do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy na danym stanowisku w oparciu o kryteria merytoryczne. Kryteria te ujawniane w ogłoszeniu o naborze, to wymagania niezbędne (determinowane obowiązującym prawem) i wymagania dodatkowe (pozostałe wymagania pozwalające na optymalne wykonywanie zadań na danym stanowisku). Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy w toku naboru komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia kierownikowi jednostki celem zatrudnienia wybranego kandydata. Natomiast na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół. W ust. 2 przewidziano, że protokół zawiera: 1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki; 2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór. Stosownie do art. 15 ust. 1 niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy. Informacja ta zawiera: 1) nazwę i adres jednostki; 2) określenie stanowiska; 3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko (art. 15 ust. 2). Kontrolowane postępowanie konkursowe na stanowisko kierownika ŚDS nie zostało przeprowadzone z zachowaniem ww. zasad. Z przedłożonych akt postępowania konkursowego wynika, że ogłoszenie o konkursie zostało opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej (dalej: "BIP") 25 listopada 2024 r. W toku postępowania sądowego nie przedłożono natomiast dokumentu wskazującego na to, że ogłoszenie zostało również wywieszone na tablicy informacyjnej w jednostce, w której jest prowadzony nabór, co wprost narusza art. 13 ust. 1 ustawy. Ogłoszenie o naborze zawiera elementy wymienione w art. 13 ust. 2 ustawy, tj. nazwę i adres jednostki, określenie stanowiska, określenie wymagań związanych ze stanowiskiem (ze wskazaniem niezbędnych i dodatkowych), wskazanie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku, informację o warunkach pracy na stanowisku, informację o wskaźniku zatrudnienia osób niepełnosprawnych, wskazanie wymaganych dokumentów oraz określenie terminu i miejsca składania dokumentów. Termin do składania dokumentów określono na 11 grudnia 2024 r. (nie krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w BIP), co spełnia warunek z art. 13 ust. 3 u.p.s. W pkt 11 ogłoszenia zawarto informacje dodatkowe. W ppkt 1 podano, że kandydaci, którzy spełnią wymagania formalne będą zakwalifikowani do kolejnego etapu naboru i zostaną powiadomieni telefonicznie, a w ppkt 2 wskazano miejsce publikacji o wynikach naboru. W dniu 11 grudnia 2024 r. komisja rekrutacyjna sporządziła "protokół ze wstępnego etapu wyboru kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze (...)", w którym stwierdziła, że w terminie wpłynęły trzy oferty, oferta złożona przez skarżącą spełnia wymagania niezbędne i dodatkowe. Pozostałe oferty nie spełniają wymagań niezbędnych. Podano też, że komisja postanawiała zaprosić skarżącą na rozmowę kwalifikacyjną 20 grudnia 2024 r. Wójt obwieścił w BIP 17 grudnia 2024 r. informację o kandydatach na wolne stanowisko. Podał, że złożono trzy oferty, jedna spełnia wymagania formalne i kandydatka zostanie zaproszona do kolejnego etapu 20 grudnia 2024 r. W aktach jest też "test wiedzy" z 20 grudnia 2024 r. z ołówkowymi zakreśleniami odpowiedzi, dopiskami w pytaniach otwartych oraz skreśloną maksymalną liczbą punktów "100" i wpisana liczbą "31". Przedłożono ponadto dwa dokumenty (bez daty) zatytułowane: "informacja o wynikach naboru na wolne stanowisko kierownika Środowiskowego Domu Samopomocy w [...]". Podano w nich: nazwę i adres jednostki, określenie stanowiska i wymiar zatrudnienia. W jednym poinformowano, że zostały złożone trzy oferty i trwa ich weryfikacja, zaś w drugim – że w wyniku zakończenia procedury naboru w ww. stanowisko, zgodnie z ogłoszeniem z 25 listopada 2024 r., nie wybrano kierownika ŚDS. W uzasadnieniu stwierdzono, że "kandydat podczas kolejnego etapu rekrutacji nie wykazał się odpowiednią wiedzą oraz znajomością przepisów niezbędnych do wykonywania przyszłych obowiązków na oferowanym stanowisku". Załączono też wydruk, że dokument pt. "informacja o wynikach naboru na wolne stanowisko..." został ogłoszony 23 grudnia 2024 r. w BIP. Nie ma natomiast dokumentu wskazującego, że informacja taka została również umieszczona na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, co narusza art. 15 ust. 1 ustawy. Na wezwanie Sądu, wójt nadesłał "protokół z naboru na wolne stanowisko kierownika Środowiskowego Domu Samopomocy w [...]" z 20 grudnia 2024 r. Podano w nim: nazwę i adres jednostki; określenie stanowiska; skład komisji, liczbę nadesłanych ofert, w tym spełniających wymagania formalne, zastosowane techniki i metody naboru: pisemny test, listę kandydatów spełniających wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze i uzasadnienie dokonanego wyboru: "W wyniku przeprowadzonego naboru komisja rekrutacyjna nie wyłoniła zwycięzcy konkursu. Kandydat podczas kolejnego etapu rekrutacji nie wykazał się odpowiednią wiedzą oraz znajomością przepisów niezbędnych do wykonywania przyszłych obowiązków na oferowanym stanowisku". Oceniając na podstawie ww. dokumentów postępowanie konkursowe, należy podzielić zarzut skarżącej, że sposób przeprowadzenia konkursu nie wypełnia postulatów zasad otwartości i przejrzystości. Wójt nie unormował i nie opublikował bowiem regulaminu (procedury) naboru na wolne stanowisko urzędnicze, który określałby merytoryczny przebieg naboru. Przede wszystkim z ogłoszenia o naborze ani żadnego innego dokumentu nie wynika, że konkurs miał mieć dwa etapy. Wójt dopiero w odpowiedzi na skargę poinformował, że konkurs miał składać się z pisemnego sprawdzianu wiedzy w formie testu i – po uzyskaniu przez kandydata "wymaganej" liczby punktów – z rozmowy kwalifikacyjnej (być może także punktowanej). Wyjaśnił też, że test miał weryfikować spełnienie przez kandydatów wymagań dodatkowych z punktów 1 i 2, zaś rozmowa – pozostałe wymagania dodatkowe wyliczone w punktach 3-7. O ile zasadność takiego sposobu weryfikacji kompetencji kandydatów nie budzi wątpliwości, to brak jakiejkolwiek informacji o metodzie i technikach naboru narusza art. 11 ust. 1 ustawy. Wprawdzie w wyliczeniu zawartym w art. 13 ust. 2 ustawy nie wymieniono tych informacji, lecz zasada transparentności (przejrzystości) procedury konkursowej, wynikająca z art. 11 ust. 1, wymaga, aby ewentualni kandydaci zostali poinformowani o metodzie i technikach naboru przed przystąpieniem do procedury konkursowej. W aktach przedstawionych przez organ brak jest nie tylko informacji o etapowości konkursu, ale również o: zasadach punktacji za odpowiedzi w teście wiedzy, w tym klucza (wzorca) rozwiązań pytań otwartych testu czy sposobu gradacji oceny w odniesieniu do rozwiązań niepełnych lub częściowo nieprawidłowych, o regułach oceny w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej, a także o maksymalnej liczbie punktów możliwych do uzyskania na każdym etapie i limicie punktów z testu, warunkującym przejście do dalszego etapu. Z akt sprawy nie wynika ponadto, ile punktów kandydat powinien minimalnie uzyskać z całego naboru, aby potencjalnie mieć szansę na zatrudnienie. Zaznaczyć należy, że nawet w odpowiedzi na skargę wójt nie podał na jakim poziomie określony został limit punktów. Nadto, skreślenie w teście skarżącej wskazanej pierwotnie maksymalnej liczby punktów (100) i nadpisanie innej liczby (31) pozwala na wniosek, że dopiero w toku procedury konkursowej ustalono tę maksymalną liczbę punktów warunkującą przejście do dalszego etapu konkursu. Budzi to poważne wątpliwości co do obiektywizmu przeprowadzenia tego etapu konkursu. W odniesieniu do sposobu weryfikacji wiedzy kandydata należy dodać, że w ogłoszeniu nie poinformowano precyzyjnie o tym jakich przepisów prawa znajomość jest wymagana. Użycie w punkcie 1 zwrotu "m.in.", powoduje bowiem, że wyliczenie tam zawarte jest jedynie przykładowe. Ukształtowanie procedury konkursowej w sposób, który uniemożliwia sądowi merytoryczną kontrolę jej wyniku, narusza rażąco zasady otwartości i konkurencyjności określone w art. 11 ust. 1 ustawy. To zaś decyduje o konieczności stwierdzenia bezskuteczności czynności poinformowania o wynikach konkursu przeprowadzonego niezgodnie z przepisami ustawy. O ile sąd administracyjny nie jest ani uprawniony, ani predestynowany, do oceny poprawności odpowiedzi udzielanych przez kandydatów na pytania komisji konkursowej (taki zakres kontroli nie wynika z przepisów ustawy), to art. 14 ust. 2 pkt 3 ustawy wymaga podania w protokole z przeprowadzonego naboru informacji o zastosowanych metodach i technikach naboru, w czym mieści się podstawa przyznania kandydatowi danej liczby punktów. Powyższe powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu, zarówno protokołu sporządzanego przez komisję konkursową (art. 14 ust. 2 pkt 4 ustawy), jak i w samej czynności organu informującej o wyniku naboru (art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy). To, że obydwa te przepisy nie odzwierciedlają wprost, jak powinno zostać sporządzone uzasadnienie, nie oznacza, że nie można tego zrekonstruować w oparciu o zasadę konkurencyjności i przejrzystości konkursu (por. wyrok NSA z 4.08.2022 r. I OSK 6167/21). Skoro nie jest znany punkt odniesienia, którego przyjęcie legło u podstaw merytorycznej oceny kandydatów na ww. stanowisko, sąd nie jest w stanie zweryfikować prawidłowości dokonanej przez komisję oceny. W konsekwencji ocena ta musi być uznana za całkowicie arbitralną i wymykającą się kontroli sądu administracyjnego. Organ, ponownie prowadząc postępowanie konkursowe, uwzględni przedstawioną wykładnię art. 11 ust. 1 ustawy, co winno oznaczać precyzyjne uregulowanie i ogłoszenie reguł przeprowadzenia naboru na wolne stanowisku urzędnicze, określających m.in. metody i techniki naboru. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej, będącego radcą prawnym, oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).