II SA/Ol 1091/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Ł . na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 2 listopada 2010 r., Rep. [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 2 listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta E. z dnia 26 listopada 2009 r., którą odmówiono wydania warunków zabudowy "x" spółce z o.o. w P. dla inwestycji polegającej na zabudowie handlowo – usługowo – mieszkaniowej na "[...]". W złożonej skardze M.Ł. zarzucił, że zaskarżona decyzja jest zawiła i niezrozumiała, a ponadto powoduje przewlekłość postępowania. Podniósł, że realizacja planowanej zabudowy pogorszy warunki życia mieszkańców sąsiednich ulic i naruszy ład architektoniczny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 4 marca 2011 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym dnia 22 marca 2011 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 29 marca 2010 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili przedmiotowego braku formalnego skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.