II SA/Ol 1091/12
PostanowienieWSA w Olsztynie2012-09-17
Skład orzekający: Ewa Osipuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo o wypowiedzeniu umowy cywilnoprawnej, zawartej między lekarzem a Narodowym Funduszem Zdrowia w przedmiocie upoważnienia do wystawiania recept refundowanych, stanowi akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Pismo o wypowiedzeniu umowy cywilnoprawnej, nawet jeśli dotyczy uprawnień związanych z wystawianiem recept refundowanych, ma charakter wyłącznie cywilny i nie jest objęte kognicją sądów administracyjnych. Sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na akty administracyjne, a nie na czynności o charakterze cywilnoprawnym.Stan faktyczny
M. N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pismo Zastępcy Dyrektora ds. Medycznych Narodowego Funduszu Zdrowia, które skarżąca nazwała decyzją. Pismo to dotyczyło wypowiedzenia umowy upoważniającej do wystawiania recept refundowanych. Skarżąca zarzuciła bezprawność pisma, wskazując na jego rzekomo karny charakter i oparcie na uchylonym przepisie. Narodowy Fundusz Zdrowia wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji sądów administracyjnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę M. N. jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 17 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na pismo Zastępcy Dyrektora ds. Medycznych Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia "[...]" r. znak: "[...]" w przedmiocie upoważnienia do wystawiania recept na leki i środki refundowane postanawia odrzucić skargę.
M. N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pismo znak "[...]", (nazwane w skardze decyzją), podpisane z upoważnienia Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia przez Zastępcę Dyrektora ds. Medycznych.
Skarżąca zarzuciła, że dokonane powyższym pismem wypowiedzenie Jej umowy Nr "[...]" i aneksu nr "[...]", zawartych pomiędzy skarżącą a Dyrektorem Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia upoważniającą lekarza do wystawiania recept refundowanych przez Regionalną Kasę Chorych z siedzibą w "[...]", ma charakter kary i zostało oparte o uchylony w 2012 r. art. 34 ustawy z dnia 27 sierpnia 2014 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.), ponadto nie zawiera podstawy prawnej do wypowiedzenia.
Zdaniem strony, w/w decyzja jest bezprawna i czyni Jej szkodę prawną i materialną, ponieważ skarżąca nie może wykonywać wyuczonego zawodu lekarza, bez możliwości wypisywania refundowanych recept pacjentom i sobie, i jest sprzeczna z prawem skarżącej wykonywania zawodu.
Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego pisma.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że przedmiotowa sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną, a stosunki łączące strony mają charakter wyłącznie cywilnoprawny. Wskazano też, że pismem z dnia 21 maja 2012 r. znak "[...]", zaproponowano skarżącej podpisanie kolejnego aneksu, wprowadzającego nową treść do łączącej strony umowy, z jednoczesnym oświadczeniem o wypowiedzeniu powyższej umowy w przypadku nieprzyjęcia nowych warunków.
W ocenie Dyrektora Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia, charakter powyższego pisma, a także innego pisma, skierowanego przez Dyrektora Oddziału do skarżącej , nie pozwala na zakwalifikowanie ich do aktów i czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna powinna podlegać odrzuceniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne realizowane jest zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.).
W myśl tego przepisu, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg w zakresie enumeratywnie wyliczonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. oraz innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie w spawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak też inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Tymczasem zaś, w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest żaden akt administracyjny, objęty kontrolą sądu administracyjnego, ale pismo o wypowiedzeniu umowy, czyli akt o charakterze wyłącznie cywilnym.
Nie jest to zatem sprawa sądowoadministracyjna, o jakiej mowa w art. 1 ustawy p.p.s.a., a sprawa o charakterze cywilnoprawnym, nie objęta kognicją sądów administracyjnych.
Tym samym, może ona zostać rozpoznana wyłącznie na drodze postępowania cywilnoprawnego, a nie sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę M. N. jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić.
-----------------------
3
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło