II SA/Ol 1107/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lipca 2014 r. wniosku J. N. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. znak "[...]" w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji J. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta E. z dnia 14 maja 2013 r. i nakazującą Państwu G. i E. S. oraz Panu J. N. usunąć zagrożenie życia, zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia w budynku przy ul. "[...]" w E., poprzez wzmocnienie belek stropowych drewnianych kształtownikami stalowymi oraz podłączenie odpływu wanny w łazience lokalu nr "[...]" z instalacją kanalizacji sanitarnej w sposób zgodny ze sztuką budowlaną, który trwale wyeliminuje bezpośrednią przyczynę zalewania posadzki i degradacji stropu. Organ nakazał wykonanie powyższych robót w terminie do dnia 4 października 2013 r., pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcji budowlanej. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając wniosek tym, że termin wykonania prac jest stanowczo za krótki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwie przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto, jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie nakazania wykonania robót w celu usunięcia zagrożenia życia, zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia w budynku przy ul. "[...]" w E., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że podstawą nałożenia określonych obowiązków na strony było stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego złego stanu technicznego. Skarżący domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, której celem niewątpliwie jest zapobieżenie niebezpieczeństwu dla zdrowia i życia ludzi, bowiem kwestionuje nałożenie na niego obowiązku wzmocnienia belek stropowych i podłączenia odpływu wanny w łazience w lokalu nr "[...]" z instalacją kanalizacji sanitarnej w sposób zgodny ze sztuką budowlaną, który trwale wyeliminuje przyczynę zalewania posadzki i degradacji stropu. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że wnioskodawca zupełnie pominął kwestię wskazania przesłanki stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, argumentując jedynie, że wniosek o wstrzymanie uzasadnia stanowczo za krótki termin wykonania nakazanych robót, bowiem firma, która ma wykonać prace, jest zajęta. Nie może to w żadnym razie być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nakazane roboty mają właśnie usunąć zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Należy zauważyć jedynie na marginesie, że chociaż w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie skarżącego, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca nie przedstawił takich okoliczności, co nie pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.