II SA/Ol 111/13

Dnia 30 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant referent-stażysta Anna Zofia Głażewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2013 roku sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie sprzeciwu wobec czynności kontrolnych postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 21 listopada 2012r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, powołując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako k.p.a.), utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, które zakwalifikował jako decyzję o umorzeniu postępowania w związku z bezprzedmiotowością wniesionego sprzeciwu. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że czynności kontrolne w sklepie A w A zostały zakończone 30 października 2012 r., a ich formalnym zakończeniem było sporządzenie protokołu kontroli. Sprzeciw do organu I instancji wpłynął 2 listopada 2012 r., a to oznacza, że został on wniesiony po zakończeniu kontroli i nie może wywołać skutków prawnych, gdyż nie można wstrzymać czynności kontrolnych już zakończonych. W ocenie organu odwoławczego, odpowiedź organu I instancji, mimo nadania jej formy pisma, powinna być zakwalifikowana jako decyzja o umorzeniu postępowania w trybie art. 105 § 1 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie organu odwoławczego – Spółka zarzuciła temu organowi naruszenie art. 7, 11, 77 § 1, 107 § 3, 105 § 1 k.p.a. oraz art. 84 ust. 5, 9, 12 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Z tych też powodów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia, w tym przede wszystkim oceną, czy zaskarżony akt podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.). W świetle powołanej regulacji prawnej stwierdzić należy, że kontroli sądu administracyjnego poddane są decyzje organu administracji publicznej wydawane w postępowaniu administracyjnym, do których nie należy jednak zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu odwoławczego. Przedmiotem postępowania administracyjnego jest bowiem ustalenie stanu faktycznego w celu rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach jednostki, które co do zasady następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 104 § 1 k.p.a.). Tymczasem zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu, którego przedmiotem było rozpoznanie sprzeciwu, zgłoszonego na podstawie art. 84c ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz. U. z 2010r., Nr 220, poz. 1447 ze zm.), a dotyczącego podjęcia i wykonywania przez organ kontroli czynności z naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 grudnia 2010 r. (I OSK 1030) wskazał, że celem czynności kontrolnych, wobec których wniesiono sprzeciw, nie jest rozstrzyganie o prawach lub obowiązkach jednostki. Postępowanie kontrolne jest zatem postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego, choć w następstwie ustaleń poczynionych w jego toku może dojść, lecz nie musi, do wydania decyzji administracyjnej. Za przyjęciem poglądu o odrębności postępowania kontrolnego od postępowania administracyjnego przemawia a contrario także brzmienie art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w świetle którego, dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.