II SA/Ol 1116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2016r. wniosku T. P. o uzupełnienie wyroku z dnia 1 grudnia 2015r., sygn. akt II SA/Ol 1116/15 w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" roku nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2015r., sygn. akt II SA/Ol 1116/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego. Na wniosek skarżącej wyrok ten wraz z uzasadnieniem doręczony jej został w dniu 4 lutego 2016r. W dniu 9 lutego 2016r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku, na podstawie art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez dopisanie w treści uzasadnienia wyroku sformułowań zawartych w tymże wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") strona może w terminie 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie - od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie natomiast z art. 157 § 1a p.p.s.a. wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Przede wszystkim wskazać należy, że wniosek skarżącej z dnia 9 lutego 2016r. został złożony po upływie określonego w art. 157 § 1 p.p.s.a. 14-dniowego terminu do jego wniesienia, liczonego od dnia ogłoszenia wyroku. Wyrok w tej sprawie ogłoszony został po przeprowadzeniu rozprawy, w dniu 1 grudnia 2015r. W związku z tym termin do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku upłynął w dniu 15 grudnia 2015 r. W przypadku bowiem oddalenia skargi, odpis wyroku nie jest doręczany stronie z urzędu, a jedynie na wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Jeżeli wyrok nie podlega doręczeniu z urzędu, a tak jest w przypadku wyroku oddalającego skargę, dwutygodniowy termin na złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku biegnie zawsze od ogłoszenia (wydania) wyroku. Tym samym wystąpienie z wnioskiem dopiero w dniu 9 lutego 2016r., było oczywiście spóźnione. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 i 1a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Na marginesie jedynie wskazać skarżącej należy, że wykładnia językowa oraz systemowa zacytowanych unormowań nakazuje odnosić wniosek o uzupełnienie wyroku wyłącznie do jego sentencji, a nie uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 20 lipca 2005r., II OZ 608/05, postanowienie NSA z 14 czerwca 2007r. I OZ 431/07 a także postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 12 listopada 2015r., sygn. akt II SA/Ol 739/15, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub dodatkowych orzeczeń, które powinny się znaleźć w wyroku, a których sąd nie zamieścił. Biorąc pod uwagę fakt, że sąd nie jest związany granicami skargi w literaturze przedmiotu wskazuje się na dwa przypadki zastosowania omawianego przepisu. Pierwszy przypadek będzie miał miejsce w sytuacji, kiedy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi. W drugim zaś przypadku uzasadniającym wniosek o uzupełnienie wyroku chodzi o dodatkowe rozstrzygnięcie, takie jak np. rozstrzygnięcie o kosztach, jeżeli strona wystąpiła o zwrot kosztów. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Jan Paweł Tarno, LexisNexis Warszawa 2012r. str. 416). Tymczasem wniosek skarżącej dotyczył uzupełnienia uzasadnienia wyroku, co jak wyjaśniono, nie jest możliwe. Wniosek ten w istocie sprowadzał się do żądania zawarcie w uzasadnieniu wyroku sformułowań o konkretnej treści wskazanych przez skarżącą, które według skarżącej winny się znaleźć w uzasadnieniu w celu pełnego przedstawienia stanu faktycznego i prawnego sprawy. Jeżeli skarżąca jest przekonana o wadliwości poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych czy prawnych, to może podnieść taki zarzut w przysługującej od tego wyroku skardze kasacyjnej.