II SA/Ol 112/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2010 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. Decyzją z dnia "[...]" Wójt Gminy O. po rozpatrzeniu wniosku Przedsiębiorstwa "[...]" Sp. z o.o. w O. odmówił zmiany decyzji z dnia 9 grudnia 2008r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego z przeznaczeniem na halę sortowni odpadów pochodzących z selektywnej zbiórki typu: papier, szkło, metal, butelki "pet", itp. oraz łącznika pomiędzy obiektami z przeznaczeniem na pomieszczenia socjalno – bytowe, przewidzianej do realizacji na działce nr "[...]" położonej w miejscowości M., gmina O., polegającej na zwiększeniu zakresu planowanej inwestycji sortowni odpadów pochodzących z selektywnej zbiórki poprzez dodanie odpadów zmieszanych. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazano, iż zakres stosowania trybu nadzwyczajnego określonego w art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego jest ograniczony zakresem decyzji ostatecznej, tzn. uwarunkowany jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego. W niniejszej sprawie decyzja ostateczna obejmowała swoim zakresem sortowanie odpadów pochodzących z selektywnej zbiórki. Rozszerzenie tego zakresu, polegające na dodaniu sortowania odpadów zmieszanych oznacza, iż proponowana przez wnioskodawcę zmiana planowanej inwestycji może mieć wpływ na rozstrzygnięcie pierwotnej decyzji. Podano, iż po wnikliwym przeanalizowaniu przedłożonych przez wnioskodawcę dodatkowych dokumentów uznano, iż określają one jedynie przewidywane kierunki rozwoju przedsiębiorstwa, nie wykazują zaś słusznego interesu społecznego. Podkreślono, iż w decyzji z dnia 9 grudnia 2008r. zawarty jest zapis, zgodnie z którym nie przewiduje się magazynowania, sortowania, przetrzymywania i przeładunku zmieszanych odpadów komunalnych. Oznacza to, że rozszerzenie zakresu działalności o segregację i składowanie odpadów zmieszanych będzie miało wpływ na zmianę udzielonych warunków realizacji przedsięwzięcia zawartych w pierwotnej decyzji. Zwiększeniu ulegnie też wydajność ciągu technologicznego, której to zmiany strona nie określiła. Wnioskowana zmiana może również wpłynąć na obsługę w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, jak również może mieć istotny wpływ na ochronę środowiska. Zatem organ musi dokonać merytorycznego badania, czy wnioskowane rozszerzenie zakresu działalności sortowni odpadów spełnia wymogi ustawowe. Tym samym niezbędne jest ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Jednakże w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego można dokonać zmian jedynie w granicach stanu pierwotnego, gdyż zmiana nie może prowadzić do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, ani w całości, ani w części. Niemożliwe jest zatem rozszerzenie zakresu przewidywanej działalności o segregację odpadów zmieszanych w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. Odwołanie od powyższej decyzji złożyło Przedsiębiorstwo "[...]" Spółka z o.o. w O., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o zmianie decyzji z dnia 9 grudnia 2008r. poprzez dodanie zwrotu "odpadów zmieszanych". Podniesiono, iż intencją Spółki było sprecyzowanie zakresu dotychczasowej decyzji ustalającej warunki zabudowy. Podkreślono, że składając wniosek o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy w związku ze zmianą sposobu użytkowania budynku na przedmiotowej działce Spółka wskazała na zamiar jego użytkowania jako hali sortowni. Wobec pojawiających się wątpliwości co do zakresu ustalonych decyzją warunków użytkowania nieruchomości w interesie Spółki jest zmiana części opisowej decyzji. W tym też wyraża się słuszny interes strony przemawiający za zmianą decyzji. W ocenie strony błędne są również założenia przyjęte przez organ pierwszej instancji co do braku interesu społecznego przemawiającego za zmianą decyzji. Wskazano przy tym na dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/12/WE z dnia 5 kwietnia 2006r. w sprawie odpadów, która zobowiązuje kraje członkowskie do zapobiegania powstawaniu odpadów, ograniczenia ich ilości i zmniejszenia szkodliwości. Instalacja do sortowania odpadów komunalnych, której właścicielem jest Spółka, pozwala na wdrażanie technologii związanych z ograniczaniem ilości odpadów podlegających unieszkodliwieniu poprzez składowanie. Zdaniem odwołującej się Spółki w tym też wyraża się interes społeczny przemawiający za wnioskowaną zmianą, a szczegółowe uzasadnienie prezentowanego stanowiska zawiera studium inwestycji, złożone w toku postępowania przed organem pierwszej instancji. Jednocześnie zaznaczono, że zgodnie z przepisami ustawy o odpadach miejsce magazynowania odpadów nie wymaga wyznaczenia w trybie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, a wnioskowana zmiana nie dotyczy zmiany sposobu skomunikowania nieruchomości. W pierwotnym postępowaniu zostało bowiem potwierdzone, że działka ma dostęp do drogi publicznej i w tym zakresie decyzja została uzgodniona z zarządcą drogi. Niezależnie od powyższej argumentacji strona odwołująca zwróciła uwagę na wątpliwości co do konieczności uzyskania warunków zabudowy, bowiem nie ma miejsca zmiana sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego, ani nie zmienia się jego forma architektonicznej. Wnioskowana zmiana stanowi opis wykorzystania urządzenia do sortowania odpadów. W ocenie strony dla stwierdzenia zmiany sposobu użytkowania nieruchomości nie może mieć znaczenia to, z jakiej grupy odpady komunalne poddawane są procesowi sortowania w urządzeniu do tego służącym. Zatem organ winien rozważyć, czy niniejsze postępowanie ma swój przedmiot, co warunkuje merytoryczne rozstrzygnięcie i co za tym idzie, czy nie zachodzi potrzeba umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych. Jedną z takich możliwości przewiduje art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzja wydana na podstawie tego przepisu może jednak dotyczyć wyłącznie zagadnień rozstrzygniętych poprzedzającą ją decyzją ostateczną, a nie zagadnień nowych. Wskazano, iż rozszerzenie zakresu inwestycji polegające na dodaniu sortowania odpadów zmieszanych zaliczane jest do kategorii przedsięwzięć określonych w § 3 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, co oznacza iż proponowane zwiększenie zakresu inwestycji może mieć wpływ na rozstrzygnięcie pierwotnej decyzji. Powiększenie zakresu sortowni odpadów z selektywnej zbiórki na sortowanie odpadów zmieszanych będzie wymagało wydania decyzji środowiskowej, co stanowi zupełnie nową sprawę. Skoro zatem decyzja wydana na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego może dotyczyć wyłącznie zagadnień rozstrzygniętych decyzją ostateczną, a nie zagadnień nowych, to tym samym nie można dokonać zmiany przedmiotowej decyzji tak, aby zwiększyć zakres planowanej inwestycji stosownie do treści złożonego przez stronę wniosku. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosło Przedsiębiorstwo "[...]" Spółka z o.o. w O., reprezentowane przez radcę prawnego A.C., żądając uchylenia decyzji organów I i II instancji. Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuzasadnioną odmowę jego zastosowania i przyjęcie, że wnioskowana zmiana jest nowym zagadnieniem, które zwiększa zakres planowanej inwestycji, choć faktycznie dotyczy tego samego przedmiotu postępowania objętego pierwotną zmianą sposobu użytkowania. Ponadto zarzucono naruszenie przepisu art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak odniesienia do zarzutów podnoszonych w toku postępowania odwoławczego, zaniechanie oceny merytorycznej zasadności prowadzenia postępowania w przedmiocie zamierzonej zmiany sposobu użytkowania obiektu oraz naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z § 3 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż wnioskowana zmiana stanowi zmianę wymagającą uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2003r. wskazano, iż decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu należy do tych decyzji, do których stosuje się art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślono, iż składając pierwotny wniosek o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy w związku ze zmianą sposobu użytkowania budynku na działce nr "[...]" Spółka wskazała na zamiar jego użytkowania jako hali sortowni odpadów. Aktualny wniosek nie zmienia sposobu użytkowania obiektu, a zawiera jedynie wskazanie rodzaju odpadów – zmieszane odpady komunalne, które tak jak odpady pochodzące z selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, należą do tej samej grupy w rozumieniu § 2 pkt 20 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001r. w sprawie katalogu odpadów. Zmiana ta nie powoduje konieczności przeprowadzenia jakichkolwiek robót budowlanych, ani zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie zmienia jego formy architektonicznej, lecz stanowi opis wykorzystania urządzenia do sortowania odpadów. Zmiana sposobu użytkowania nieruchomości nastąpiła na podstawie decyzji z dnia 9 grudnia 2008r., a uprawnienie do sortowania skarżąca Spółka wywodzi wprost z posiadanych zezwoleń na transport i zbieranie odpadów komunalnych oraz uprawnień wynikających z art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 9 ust. 3 ustawy o odpadach. Wnioskowane doprecyzowanie decyzji dotyczy wskazania, że sortowaniu mają być poddawane odpady zmieszane pochodzące z jednej grupy – odpadów komunalnych. Jednocześnie nie sposób wywieść z obowiązujących przepisów prawa uzasadnienia dla uznania za odmienny sposób użytkowania obiektu budowlanego, sortowania odpadów komunalnych pochodzących z selektywnej zbiórki, od odpadów komunalnych zbieranych jako zmieszane. Podkreślono, iż wymagania dotyczące konieczności uzyskania decyzji środowiskowej były przedmiotem rozstrzygnięcia w decyzji z dnia 9 grudnia 2008r. i w tym zakresie wnioskowana zmiana nie oznacza, że dopiero w chwili obecnej wymagane jest prowadzenie postępowania w oparciu o przesłankę § 3 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Nie można zatem uznać, że sprawa zainicjowana wnioskiem z dnia "[...]" jest sprawą nową, która wykracza poza treść pierwotnej decyzji. Odnosząc się z kolei do kwestii uzyskania decyzji środowiskowej, strona skarżąca podniosła, iż aktualnie z obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zwolniono zamierzenia inwestycyjne, które mogą być realizowane na podstawie zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na podstawie prawa budowlanego, objętych dotychczas tym obowiązkiem na podstawie art. 46 ust. 4a ustawy Prawo ochrony środowiska. Zmiana sposobu użytkowania spornego obiektu nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, lecz zgłoszenia o jakim mowa w art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, a zgłoszeniu takiemu nie sprzeciwił się Starosta O. Ponadto strona skarżąca wskazała, iż organ odwoławczy nie odniósł się w zasadzie do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Organy orzekające w niniejszej sprawie nie wykazały, że planowane działanie zmieni sposób użytkowania obiektu, co pozwalałoby na podjęcie decyzji na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy nie ustalił, czy niniejsze postępowanie ma swój przedmiot, co warunkuje merytoryczne rozstrzygnięcie i co za tym idzie – nie zachodzi potrzeba umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Zmiana sposobu użytkowania dotyczy bowiem pewnych faktycznych przekształceń nieruchomości w związku ze zmianą jej funkcji. Tymczasem sortowanie odpadów komunalnych zmieszanych w taki sam sposób, jak dotychczasowe sortowanie odpadów komunalnych zbieranych selektywnie nie zmieni sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.nr153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Wskazać należy, iż wzruszenie decyzji w tym trybie pozostaje w sferze uznania organu administracji publicznej. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, a jego celem jest jedynie ustalenie, czy zachodzą przesłanki do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej określone w tym przepisie i czy ewentualnemu uchyleniu lub zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2008r., sygn. akt I OSK 1564/07). Oznacza to, iż do organu rozstrzygającego należy ocena, czy w danej sprawie istnieją podstawy do uchylenia bądź zmiany decyzji. Przy czym jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 lipca 1993r. (Sygn. akt I SA 1892/92, ONSA 1994, nr 3, poz. 116) decyzja wydana w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego może dotyczyć wyłącznie tych kwestii, które były przedmiotem rozstrzygnięcia weryfikowanej decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka wniosła o zmianę decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego z przeznaczeniem na halę sortowni odpadów pochodzących z selektywnej zbiórki typu: papier, szkło, metal, butelki "pet" itp. poprzez dodanie do warunków zabudowy - zmiany sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego z przeznaczeniem na halę sortowni odpadów zmieszanych. Przy czym zdaniem strony skarżącej zmiana ta stanowi jedynie doprecyzowanie zakresu dotychczasowej decyzji ustalającej warunki zabudowy. W ocenie Sądu wniosek skarżącej nie jest uzasadniony. Zważyć należy, iż treść decyzji ustalającej warunki zabudowy jest ściśle określona przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80 poz. 717 ze zm.). Zgodnie z art. 54 pkt 1 w związku z art. 64 ust. 1 tej ustawy decyzja o warunkach zabudowy określa rodzaj inwestycji. Zatem decyzja o warunkach zabudowy wydawana jest dla konkretnej - a nie abstrakcyjnie określonej - inwestycji. Organ dokonuje bowiem oceny, czy inwestycja wskazana przez wnioskodawcę spełnia warunki określone w art. 61, w tym czy jest zgodna z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5). Zatem każda zmiana rodzaju inwestycji wymaga ponownej analizy wniosku pod kątem wskazanych przepisów i określenia warunków zabudowy dla tej inwestycji, a zatem wydania nowej decyzji o warunkach zabudowy. W decyzji z dnia 9 grudnia 2008r. o warunkach zabudowy, której zmiany domaga się skarżąca Spółka, wyraźnie określono, iż inwestycja polega na zmianie sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego z przeznaczeniem na halę sortowni odpadów pochodzących z selektywnej zbiórki typu: papier, szkło, metal, butelki "pet" itp. Co więcej w warunkach szczegółowych przedmiotowej decyzji wskazano, iż "nie przewiduje się magazynowania, sortowania, przetrzymywania i przeładunku zmieszanych odpadów komunalnych" (pkt 3a decyzji). Zatem dodanie kolejnego rodzaju odpadów, które miałyby podlegać sortowaniu stanowi de facto zmianę rodzaju inwestycji, a tym samym wymaga wydania nowego rozstrzygnięcia w odniesieniu do tak określonej inwestycji. Wprawdzie faktycznie w swoim wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z dnia 10 czerwca 2008r. Spółka wnosiła o wydanie decyzji dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego na halę sortowni odpadów komunalnych, bez określenia ich rodzaju, lecz skarżąca nie zakwestionowała decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez organ, w której wyraźnie określono rodzaj odpadów podlegających sortowaniu (Spółka od tej decyzji się nie odwoływała). Wskazać zaś należy, iż przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego nie można traktować jako dodatkowego środka zmierzającego do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną, niejako "w kolejnej instancji", zobowiązującego organ do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w jej całokształcie lub też do kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Zatem obecny wniosek o zmianę decyzji nie może doprowadzić do skutku oczekiwanego przez skarżącą. Skoro bowiem zmianie ulega rodzaj inwestycji, to - jak wskazano wyżej - wymaga to wydania nowej decyzji o warunkach zabudowy, a nie zmiany decyzji dotychczasowej. W związku z tym organ zasadnie odmówił dokonania żądanej zmiany decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze dotyczących braku stanowiska organu odwoławczego co do bezprzedmiotowości postępowania wskazać należy, iż rzeczywiście art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego określa elementy jakie powinno zawierać uzasadnienie decyzji (w tym także decyzji organu odwoławczego). Z przepisu tego wynika iż organ winien wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz wyjaśnić podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. W związku z tym organ winien odnieść się także do okoliczności podnoszonych w odwołaniu. Jednak w ocenie sądu naruszenie to nie miało istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wniosek strony skarżącej o rozważenie kwestii umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość dotyczył de facto wykładni wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Poprzez złożony wniosek Spółka domagała się bowiem od organu ustalenia, czy prowadzona przez nią działalność może dotyczyć także sortowania odpadów zmieszanych. Jednakże postępowanie toczące się w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma na celu dokonana wykładni wydanej decyzji, a jedynie ustalenie czy istnieją podstawy do zmiany, bądź uchylenia wcześniej wydanej decyzji. Zatem w tym postępowaniu organ nie może wyjaśniać wątpliwości strony co do treści wydanej wcześniej decyzji. Nie mogą odnieść skutku także zarzuty dotyczące naruszenia – zdaniem skarżącej Spółki – przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz przepisów wykonawczych. Z wyżej wskazanych względów organ nie mógł dokonać żądanej zmiany decyzji. Należy przy tym pamiętać, iż wszelkie zmiany, które mogą mieć wpływ na środowisko wymagają przeprowadzenia odpowiednich postępowań administracyjnych stosownie do obowiązujących przepisów i wydania decyzji w tym zakresie. Zatem kwestia ewentualnej konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podlegałaby badaniu w trakcie postępowania dotyczącego wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do nowej inwestycji, określonej przez stronę i dopiero wtedy - w przypadku wniesienia skutecznej skargi - Sąd mógłby dokonać oceny prawidłowości ustaleń organu w tym zakresie. Reasumując, należy stwierdzić, iż organy orzekające w przedmiotowej sprawie dokonały właściwej interpretacji przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego uznając, iż nie zostały spełnione przesłanki określone w wymienionym przepisie uzasadniające zmianę ostatecznej decyzji z dnia 9 grudnia 2008r., zaś zarzuty strony skarżącej należy uznać za bezzasadne. W związku z powyższym, skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.