II SA/Ol 1123/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 10 sierpnia 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu gier na automacie poza kasynem gry postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Decyzją z dnia 10 sierpnia 2015 r., Dyrektor Izby Celnej w "[...]"utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w "[...]" z dnia 9 czerwca 2015 r., którą wymierzono "[...]"karę pieniężną w kwocie 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. "[...]" wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję, wnosząc o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pismem procesowym z dnia 18 maja 2016 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w pkt. 2 Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu.