II SA/Ol 113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na uchwałę Rady Gminy Giżycko z dnia 28 grudnia 2012 r., nr XXIII/291/2012 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 28 grudnia 2012 r., Rada Gminy Giżycko podjęła uchwałę nr XXIII/291/2012 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pismem z dnia 6 stycznia 2014 r. Stowarzyszenie A wniosło skargę na powyższą uchwałę bezpośrednio do Sądu. Skarga ta została przez Sąd przekazana organowi w dniu 8 stycznia 2014 r., a Stowarzyszenie zostało poinformowane, że skargę wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, argumentując, że skarga została wniesiona po terminie, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (Art. 52 § 3 p.p.s.a.). Art. 52 § 4 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ustawodawca w art. 53 § 1 p.p.s.a. wskazał, że skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07( ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83 nr LEX 260435) wskazał, iż w paragrafie drugim art. 53 zostały wprowadzone terminy wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia), które nie są doręczane skarżącemu. Terminy te dotyczą także wnoszenia skargi na czynności organu. Chodzi tu o takie akty, które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć, i w tych przypadkach terminy wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skoro bowiem zaskarżany do sądu akt nie jest wydany w postępowaniu administracyjnym, które przewiduje środki zaskarżenia w tym postępowaniu, i nie nakłada na organ obowiązku doręczenia aktu skarżącemu, to skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy wniesienia skargi w tych przypadkach. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zdarzeniem, które jest początkiem terminu określonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 83 § 2 P.p.s.a.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Skarżące Stowarzyszenie wniosło skargę na uchwałę Rady Gminy. Zgodnie więc z regułami wskazanymi w art. 52 § 4 i 53 § 2 p.p.s.a. Stowarzyszenie winno przed wniesieniem skargi do Sądu wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Następnie zaś wywieść skargę w terminie trzydziestu dni od dnia udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w terminie sześćdziesięciu dni w przypadku, gdyby organ nie udzielił Stowarzyszeniu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych wynika tymczasem, że Stowarzyszenie wniosło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa 16 września 2013 r.. Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem 17 września lipca 2013 r. Oznacza to, iż skarżące Stowarzyszenie mogło wnieść skutecznie skargę do Sądu do dnia 15 listopada 2013 r. (włącznie). Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym 7 stycznia 2014 r. o czym świadczy data stempla pocztowego. Z uwagi jednak, że w obecnym stanie prawnym skargi wnosi się za pośrednictwem organu, przyjąć należy, że skargę wniesiono 8 stycznia 2014 r., tj. w dniu przekazania przez Sąd skargi organowi. Skarga została nadana więc po terminie do jej wniesienia. Mając powyższe na względzie, skargę jako spóźnioną, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało odrzucić.