II SA/Ol 1131/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2012r. wniosku M. Z. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]" Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" o nałożeniu na M. Ż., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "Stacja Benzynowa" M. Ż. w B., kary pieniężnej w wysokości "[...]"zł. Decyzja ta została doręczona stronie 24 maja 2012r. W dniu 28 czerwca 2012r. M. Ż. skierował skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podał, że powodem niedotrzymania terminu do wniesienia skargi było nieprawidłowe doręczenie przez organ zaskarżonej decyzji stronie zamiast prawidłowo ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. Dodał, że po doręczeniu mu decyzji był przekonany, że otrzymał ją jedynie w celach informacyjnych, a pełnomocnik po otrzymaniu swojego egzemplarza decyzji wniósł skargę do sądu z zachowaniem ustawowego terminu. Jednak, w dniu 27 czerwca 2012r. dowiedział się, że jego pełnomocnik nic nie wie o wyniku postępowania odwoławczego i niezwłocznie po otrzymaniu tej informacji sporządził i wniósł skargę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się natomiast do wniosku o przywrócenie terminu organ uznał, że postępowanie wywołane tym wnioskiem powinno ulec umorzeniu, a skarga powinna zostać rozpoznana. Przyznał, że mimo ustanowienia przez stronę pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym, organ nie doręczył decyzji temu pełnomocnikowi. Wskazał, że przepisy o doręczeniach mają charakter gwarancyjny a ich naruszenie nie może mieć negatywnych następstw dla strony. W konsekwencji błędne doręczenie nie może działać na niekorzyść strony i winno skutkować uznaniem, że skarga została wniesiona z zachowaniem terminu przewidzianego w ustawie. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2012r., sygn. akt VI SA/Wa 1433/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: W pierwszej kolejności odnieść należy się do wniosku organu o umorzenie postępowania wywołanego wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu wniosek ten nie jest zasadny, gdyż termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, na którego bieg nie mają wpływu błędne czynności procesowe organu. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1-4 powołanej ustawy, strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a ponadto równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Nadto, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z zachowaniem warunków formalnych, o których mowa w art. 87 powołanej ustawy, a podane przez niego przyczyny uchybienia terminu pozwalają na przyjęcie, że niedotrzymanie ustawowego terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Brak winy w uchybieniu terminu oceniany jest bowiem z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy oraz obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżący w postępowaniu administracyjnym reprezentowany był przez pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Wbrew jednak tej regulacji, organ nie doręczył zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi strony, a jedynie stronie. W tych okolicznościach przyjąć należało, że uchybienie przez stronę terminu do wniesienia skargi było następstwem błędnego działania organu administracji publicznej, które nie może jej obciążać. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.