II SA/Ol 1137/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.N. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi Z.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla skarżącego radcę prawnego. Z.N., po oddaleniu jego skargi na decyzję o odmowie przyznania mu zasiłku celowego na zaspokojenie koniecznych potrzeb, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (równocześnie w postępowaniu o sygn. akt II SA/Ol 1303/14, w którym rozpatrzona ma zostać skarga na decyzję o przyznaniu mu specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu leków). Oświadczył, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe, jego jedynym majątkiem jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o pow. 36,6 m2, a dochodem renta z ZUS w miesięcznej wysokości 1227 zł brutto. Podał, iż posiada zadłużenie oraz, że czynsz mieszkaniowy wynosi 545,42 zł miesięcznie. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Według odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie skarżącego, korespondujące z informacjami wynikającymi z akt postępowania administracyjnego, daje podstawę do stwierdzenia, iż znajduje on się w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.