II SA/Ol 114/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej postanawia ustanowić dla skarżącej adwokata. B.K., skarżąca decyzję w sprawie umieszczenia jej syna w domu pomocy społecznej, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla niej adwokata. Oświadczyła, iż jej dochodem jest renta chorobowa w wysokości 360 zł. Dochodem syna i córki, wskazanych jako osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, są renty socjalne (po 540 zł). Z jej świadczenia komornik potrąca 160 zł miesięcznie. Wydatki na mieszkanie wynoszą 300 zł, na gaz - 56 zł, na lekarstwa - 100 zł. "Odwiedziny syna" kosztują 150 zł. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez skarżącą, zbieżne z treścią dokumentów akt administracyjnych, uzasadniają przekonanie, iż znajduje się ona w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.