II SA/Ol 1143/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.W. na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 kwietnia 2014 r., nr "[...]" w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 30 kwietnia 2014 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 października 2013 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł w całości i nałożył na P.W. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: "[...]" karę pieniężną w wysokości 20.000 zł. W złożonej skardze P.W. zarzuciła, że po przeprowadzeniu kontroli jej przedsiębiorstwa organ pierwszej instancji wydał dwie decyzje, nakładając kary pieniężne w łącznej wysokości 30.000 zł, co naruszało dopuszczalny limit kar dla przedsiębiorców. Skarżąca zakwestionowała ponadto prawidłowość ustaleń, z których wywiedziono naruszenie przepisów regulujących czas pracy kierowców, w szczególności dotyczących kwestii dokumentowania nieprowadzenia pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 27 października 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi i nadesłanie jej do Sądu oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 600 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej dnia 13 listopada 2014 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 20 listopada 2014 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła przedmiotowych braków formalnych skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.